به گزارش خبرنگار مهر؛ بیش از ۲ هزار ربات متعلق به ۶۶۶ تیم در این رویداد پنجروزه گرد هم آمدهاند و ۵۱ رقابت، از دو سرعت و وزنهبرداری تا مونتاژ صنعتی، شارژ خودرو برقی و عملیات اضطراری، مرزهای فعلی فناوری رباتهای انساننما را محک میزند. حضور تیمهایی از ۱۶ کشور از جمله چین، آمریکا، ژاپن و آلمان نیز به این رقابت ماهیتی فراتر از یک نمایشگاه داخلی داده است.
آن چه مسابقات امسال را از نمایشهای مرسوم صنعت رباتیک متمایز میکند، فاصله میان دو نوع توانمندی است. یک سوی میدان، رباتهایی قرار دارند که اکنون در برخی شاخصهای مکانیکی از مرز عملکرد انسان عبور کردهاند. سوی دیگر، مسئله دشوارتر هوشمندی تجسمیافته یا «Embodied Intelligence» قرار دارد. هوشمندی تجسمیافته به این معنا است که ماشین بتواند محیط متغیر را ادراک کند، درباره وضعیت تصمیم بگیرد، بدن خود را با تصمیم هماهنگ سازد و پس از خطا بدون مداخله انسان به فعالیت بازگردد. مسابقات پکن عملاً برای سنجش همین شکاف طراحی شده است.
عبور از رکورد یوسین بولت؛ جهش یکساله در مهندسی حرکت
رکورد ۹.۳۹ ثانیهای ربات «Tiangong Ultra» در رشته دوی ۱۰۰ متر این رقابتها، بیشترین توجه رسانهای را در روز نخست برانگیخت. این زمان از رکورد ۹.۵۸ ثانیهای یوسین بولت سریعتر است و اهمیت فنی آن هنگامی آشکارتر میشود که با مسابقات سال ۲۰۲۵ مقایسه شود. زمان ربات برنده در دوره قبل بیش از ۲۰ ثانیه بود. کاهش این زمان به کمتر از نصف طی تقریباً یک سال، از شتاب چشمگیر پیشرفت در محرکها، کنترل تعادل، الگوریتمهای حرکت و نسبت توان به وزن حکایت دارد. همچنین ربات دیگری نیز در این مسابقات ۴۰۰ متر را در ۳۹.۷ ثانیه پیمود که از رکورد ۴۳.۰۳ ثانیهای واید فن نیکرک سریعتر بود.
پرش ارتفاع ۲.۸۸ متری در برابر بهترین عملکرد ۹۵.۶۴ سانتیمتری سال گذشته
علاوه بر موارد ذکر شده، پرش ارتفاع ۲.۸۸ متری در برابر بهترین عملکرد ۹۵.۶۴ سانتیمتری سال گذشته، ضلع دیگری از همین تحول را آشکار میکند. این اعداد بیش از آن که مسابقهای میان انسان و ماشین باشند، شاخصی برای اندازهگیری سرعت تکامل سختافزار رباتیک محسوب میشوند. دستیابی به چنین عملکردهایی مستلزم توسعه همزمان موتورهای الکتریکی پرتوان، عملگرهای مفصلی، کنترل لحظهای وضعیت بدن، مدیریت …
