به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ماجرای «دایناسور خراسان» شاید در نگاه اول یک شوخی اینترنتی به نظر برسد، اما یک مسئله جدیتر را نشان میدهد: در عصر هوش مصنوعی، دیگر نمیتوان صرفاً با نگاه کردن به یک تصویر درباره واقعی بودن آن تصمیم گرفت.
تا چند سال پیش، یک تصویر برای بسیاری از کاربران نوعی سند محسوب میشد؛ اگر چیزی را در عکس میدیدیم، پیشفرض ذهنی این بود که دوربینی در جایی آن را ثبت کرده است. ابزارهای تولید تصویر این معادله را تغییر دادهاند. امروز میتوان تصویری ساخت که در آن یک انسان، حیوان، ساختمان یا حتی یک رویداد کاملاً خیالی، در محیطی واقعی و با جزئیات بسیار بالا نمایش داده شود؛ بدون اینکه هیچکدام از آنها واقعاً در آن مکان وجود داشته باشند.
بنابراین باید پرسید: «این تصویر از کجا آمده و چه شواهدی برای واقعی بودن آن وجود دارد؟»
البته هنوز هم بررسی بصری میتواند سرنخهایی به ما بدهد. جزئیات غیرطبیعی، نوشتههای عجیب، اشیایی که با قوانین فیزیک سازگار نیستند، سایههای نامتناسب یا بخشهایی از تصویر که بیش از حد مصنوعی به نظر میرسند، میتوانند زنگ خطر باشند. …
