خبرگزاری مهر، گروه بینالملل: حملهٔ هوایی ارتش اسرائیل به پایگاه راهبردی «ابوالظهور» در حومهٔ ادلب، شکاف دیپلماتیک میان آنکارا و تلآویو را رسماً به یک «دستبهیقهشدنِ نظامی» و رویارویی مستقیم تبدیل کرد. توجیه تلآویو مبنی بر اینکه حضور و نفوذ نظامی ترکیه در خاک سوریه «تهدیدی آشکار» علیه امنیت ملی اسرائیل است، خشم شدید و واکنش تند دیپلماتیک آنکارا را به همراه داشت.
حال پرسش بنیادین این است: آیا دکترین امنیتی جدید تلآویو که ترکیه را مستقیماً در نوک پیکان تهدیدات خود قرار داده، این دو بازیگر منطقه را در مسیری بیبازگشت بهسوی یک درگیری نظامی قرار میدهد؟
برای بررسی ابعاد پنهان این تنش، سناریوهای پیشرو و رمزگشایی از پیامهای پیامد حمله به ابوالظهور، خبرنگار مهر گفتگویی با «عبدالله آغار»، کارشناس ارشد مسائل تروریسم و مطالعات امنیتی ترکیه، انجام داده است که در ادامه می خوانید:
آیا تهدیدهای مقامات اسرائیلی علیه ترکیه پس از جنگ با ایران و بازنمایی ترکیه بهعنوان «تهدید وجودی» در رسانههای اسرائیل، نشاندهندهٔ آمادهشدن برای یک درگیری نظامی با ترکیه است؟
به باور من در این زمینه باید بسیار با احتیاط رفتار کرد. اینکه اسرائیل، ترکیه را دیگر صرفاً یک رقیب منطقهای نمیداند بلکه آن را بهمثابه یک تهدید راهبردی بلندمدت تعریف میکند، تحول بسیار مهمی است. اما این لزوماً بدان معنا نیست که «اسرائیل در حال تدارک جنگ با ترکیه است». من پیشبینی نمیکنم که تلآویو خواهان جنگ باشد؛ بلکه ممکن است بهدنبال این باشد که از طریق کارت «تهدید به جنگ»، برای خود دستاوردسازی کند.
این دیدگاه نیز وجود دارد که «اسرائیل در حال چیدن مقدمات و بسترسازی راهبردی برای یک تقابل احتمالی با ترکیه است»؛ اما این یک سناریوی بسیار دوردست محسوب میشود.
جنگ صرفاً با تانک و جنگنده آغاز نمیشود؛ پیش از آن بسترسازی صورت میگیرد: ادراکسازی از تهدید شکل میگیرد، خطوط قرمز اعلام میشود، افکار عمومی آماده میگردد، مشروعیت رقیب فرسوده و توجیهات لازم برای درگیری احتمالی فراهم میشود.
تندتر شدن لحن و ادبیات اسرائیل در قبال ترکیه از این منظر حائز اهمیت است؛ اما باز هم بهمعنای حتمی بودن وقوع جنگ نیست و میتواند اهداف ژئوپلیتیکی دیگری را دنبال کند.
نزدیکتر …
