استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، مهدی شهسواری، تحلیلگر سیاسی - اقتصادی طی یادداشتی اختصاصی با عنوان "عملیات فریب؛ آیا تهدیدهای واشنگتن پوششی برای میدان واقعی نبرد یا دستاوردسازی است؟" که در اختیار تسنیم قرار داده است، نوشت:
تحولات روزهای اخیر بار دیگر این پرسش را پیش روی تحلیلگران قرار داده است که آیا باید اظهارات مقامات آمریکایی را صرفاً در قالب مواضع سیاسی تحلیل کرد یا آنها را باید در چارچوب یک «عملیات فریب راهبردی» مورد ارزیابی قرار داد؟
دونالد ترامپ طی روزهای گذشته بار دیگر ایران را به اقدام نظامی گسترده، از جمله هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی، تهدید کرد؛ اما همانند موارد پیشین، اندکی بعد اعلام کرد این تصمیم به درخواست برخی میانجیها به تعویق افتاده یا لغو شده است.
در دکترین نظامی و امنیتی آمریکا، ایجاد ابهام و ارسال پیامهای متناقض از ابزارهای شناختهشده عملیات فریب به شمار میرود.
در مواجهه با دشمنی که غافلگیری و فریب را از ارکان اصلی طراحی عملیاتی و استراتژی اصلی جنگی خود میداند باید توجه نمود که هدف عملیات فریب، لزوما هدایت ذهن طرف مقابل به برداشت نادرست از زمان، مکان، نوع و حتی ماهیت عملیات است. از این رو، نه هر تهدیدی الزاماً مقدمه یک حمله گسترده است و نه هر عقبنشینی لفظی را باید نشانه کاهش تهدید تلقی کرد.
از این منظر، مجموعه تحولات اخیر باید در کنار یکدیگر تحلیل شوند؛ از ادعای کاهش ذخایر موشکی و سامانههای پدافندی آمریکا مانند تاد و پاتریوت، تا تشدید لحن تهدیدآمیز ترامپ، طرح برخی سناریوهای نظامی از سوی سنتکام، ادعاهایی درباره محاصره زمینی ایران و همزمان گزارشهایی از افزایش برخی تحرکات گروههای تجزیهطلب کرد در پیرامون مرزهای غربی کشور همگی باید در قالب یک الگوی فشار چندلایه و یک طرح مشخص قرار گیرند.
در این میان، مهمترین مؤلفهای که نباید از آن غفلت کرد توسل دشمن به «فریب در زمانبندی عملیات» است. موفقیت یک عملیات ویژه، تنها به توان اجرای آن وابسته نیست، بلکه انتخاب زمان مناسب نیز بخشی از طراحی راهبردی آن محسوب میشود.
ایجاد فضای روانی ناشی از احتمال یک حمله گسترده میتواند افکار عمومی و حتی بخشی از تمرکز امنیتی را به سمت یک تهدید آشکار ولی خیالی سوق …
