استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، هر ساله در ایام اربعین حسینی، مشهد میزبان هزاران دلدادهای است که با دلهایی سرشار از عشق و اخلاص، از میدان بسیج تا حرم مطهر امام رضا(ع) قدم برمیدارند. این مسیر، به نقطه تلاقی احساسات عمیق مذهبی و اجتماعی تبدیل میشود که به نوعی نشانگر عشق به اهل بیت(ع) و حس دلتنگی زائرانی است که نتوانستهاند به کربلا بروند.
میعادگاه جاماندگان اربعین میدان بسیج اعلام شده بود، قرارشان ساعت 8 صبح بود اما دلهای بی قرار و قلبهای شکسته که حسرت قرار پای عمودهای مسیر نجف تا کربلا راچون وزنه ای سنگین با خود حمل میکردند، خیلی زودتر به میدان آمدند.
موکبها و ایستگاههای صلواتی هم به خیابان امام رضا(ع) آمدند تا میزبان مردمی باشند که امروز قرار است مسیر عاشقی را تا حرم مطهر امام هشتم طی کنند و از دم مسیحایی امام مهربانیها، جان تازه ای بگیرند و غم دوریشان از اباعبدالله(ع) در روز اربعین التیام یابد؛ آخر این مسیر یک گنبد طلاست که نگاه به آن، کوه غم را در دل آب میکند و آرامش را به رگهای قلب تزریق میکند.
توصیف حال و هوای این آدمها سخت است، زنها، مردها، جوانان و کودکانی که هر کدام فارغ از تمام تفاوت ها، یک درد مشترک بزرگ دارند، دردی که جاماندن از مشایه است و دوایش نگاه مهربان انیس النفوس(ع)؛ جمعیت مثل رودخانه ای روان، به سمت حرم جاری است، هر کدام از اهالی این قبیله جاماندگان روایتی دارد چرا که جنس این عاشقی ها و ارادتها با واژه ها توصیف نمیشود. در بین جمعیت مادران جوانی میبینم که با طفل شیرخوار در آغوش آمده اند تا یادآور مظلومیت مادر 6 ماهه کربلا باشند.
دختربچه ها با پیراهن های مشکی و صورتهای کوچک که تداعی گر صورت دختر سه ساله اباعبدالله و سیلی های یزیدیان میشوند؛ در این مسیر انگار همه چیز دست به دست هم میدهد تا کربلا را مثل یک پرده نمایش جلوی چشمت بکشاند و اشکهایت را جاری کند.
فضا پر از زمزمههای عاشقانه ست، مردم طوری به گنبد نگاه میکنند و با امام رضا(ع) حرف میزنند که انگار …
