استانها
خبرگزاری تسنیم ـ یادداشت| گاهی برای فهمیدن یک بحران محیطزیستی، لازم نیست به آمارهای بلند و گزارشهای قطور نگاه کنیم؛ کافی است سرگذشت یک یوزپلنگ را ورق بزنیم. «هیوا» حالا فقط یک نام در فهرست یوزهای توران نیست؛ او تبدیل شده به روایتی زنده از ابهام، تأخیر و پاسخهایی که هر بار با یک پرسش تازه از راه میرسند.
ماجرا از 6 مرداد شروع شد؛ وقتی یکی از خبرگزاریها مدعی شد هیوا اواخر سال گذشته از طبیعت زندهگیری و برای مدتی به مرکز تکثیر در اسارت منتقل شده است؛ روایتی که حتی از نگهداری 15 روزه این یوز در اسارت خبر میداد.
اما چند روز بعد، روایت رسمی محیطزیست کاملاً متفاوت بود؛ مدیرکل حفاظت محیطزیست سمنان گفت هیوا اصلاً زندهگیری یا بیهوش نشده و در دی و اسفند سال گذشته، پس از باز گذاشته شدن ورودی سایت، خودش وارد محوطه شده و سپس آنجا را ترک کرده است. همزمان تأکید شد که برای زندهگیری یوز از طبیعت باید مصوبه کمیسیون ملی یوزپلنگ آسیایی وجود داشته باشد و چنین مصوبهای برای هیوا صادر نشده است.
اینجا نخستین علامت سؤال جدی شکل میگیرد: اگر هیوا هیچگاه زندهگیری نشده، منشأ روایت انتقال او به مرکز تکثیر و نگهداری 15 روزه چه بوده است؟ و اگر چنین اتفاقی اساساً رخ نداده، چرا یک پاسخ رسمی و شفاف با ذکر جزئیات فنی، زمان، مکان، گزارشهای پایش و مستندات موجود منتشر نمیشود تا پرونده همانجا بسته شود؟
اما ماجرا فقط به «زندهگیری یا زندهگیری نشدن» ختم نمیشود؛ چون در میانه همین جنجال، خودِ هویت زیستی هیوا هم به موضوعی مبهم تبدیل شد.
یوزی که پیشتر در روایتهای رسمی ماده معرفی شده بود، بعدتر «نامشخص» شد و سپس در روایتهای جدید، نر قلمداد شد. در بهار سال گذشته نیز در گزارشی از وضعیت یوزهای توران، جنسیت هیوا نامشخص اعلام شده بود. در مرداد امسال اما، این بار مسئله به نقطهای رسید که مدیرکل محیطزیست سمنان به صراحت گفت جنسیت و وضعیت جسمی هیوا محل سؤال است و برای تشخیص قطعی، حتی زندهگیری و معاینه دامپزشکی مطرح شده است.
و بعد، فقط چند روز بعد، ورق برگشت.
در 29 مرداد اعلام شد که بررسی تصاویر و ویدئوهای باکیفیت دوربینهای تلهای، جنسیت هیوا را بهطور قطعی نر مشخص کرده است. یعنی یوزی که برای مدتی «ماده»، سپس «نامشخص» و بعد موضوع …
