رسانه ها
به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، دونالد ترامپ در پیامی در شبکه اجتماعی «تروثسوشال» مدعی شد: «به من اطلاع داده شده که نیروی دریایی ایالات متحده تمام مینها را از تنگه هرمز جمعآوری یا منفجر کرده است.» فارغ از اینکه این ادعا تا چه اندازه با واقعیت میدانی همخوانی دارد، مجموعهای از دادههای اقتصادی و سیاسی حالا تصویر دیگری پیش روی ترامپ میگذارد؛ گویی مهمترین مین هرمز، اینبار زیر پای خود او کار گذاشته شده است. درحالیکه قرار بود جنگ با ایران، نمایشی از قدرت آمریکا باشد و در 48 ساعت به پایان برسد، اما حالا 180 روز از شروع جنگ تحمیلی آمریکا و صهیونیستها علیه ایران میگذرد؛ اما این جنایتکاران موفق به تسلیم ملت ایران نشدهاند.
در سمت دیگر، دادههای اقتصادی نشان میدهد هرچه درگیری طولانیتر میشود، بخش اعظمی از هزینههای آن علاوه بر شرکای تجاری و متحدان آمریکایی به داخل مرزهای این کشور برگشته است. از رشد هزینه انرژی تا کاهش ذخایر استراتژیک نفت در کمترین حد 40ساله، هزینه 100 میلیارددلاری جنگ و عبور بدهی عمومی از مرز 40 تریلیون دلار، حالا ردپای جنگ را میتوان در اقتصاد و سیاست آمریکا دید. در سوی دیگر، اختلال در تردد از تنگه هرمز بازار جهانی نفت و گاز را تحتفشار قرار داده و هزینه حمل انرژی را بالا برده است؛ وضعیتی که نشان میدهد جنگی که قرار بود واشنگتن با قدرت نظامی خود آن را مدیریت کند، بهتدریج از افزایش آمار مرگومیر و خودکشی نیروهای مستقر در ناو لینکلن نیز فراتر رفته و به مسئلهای برای اقتصاد، جامعه و سرمایه سیاسی آمریکا تبدیل شده است.
سقوط اعتماد آمریکاییها
جنگ با ایران اگرچه تبعات اقتصادی سنگینی برای آمریکاییها به همراه داشته، اما صورتحساب آن برای همه، بهویژه دونالد ترامپ، به اقتصاد محدود نمیشود. ترامپ که با بازگشت دوباره به کاخ سفید فرصت دیگری برای نشستن پشت میز ریاستجمهوری پیدا کرده بود، حالا بخشی از هزینه ورود به این جنگ را از جیب سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی میپردازد؛ جایی که محبوبیت او در ماههای اخیر روندی نزولی پیدا کرده و حمایت آمریکاییها از ادامه جنگ نیز به پایینترین سطح خود رسیده است. گویی هرچه جنگ طولانیتر میشود، فاصله ترامپ با افکار عمومی آمریکا نیز بیشتر میشود و هزینه تصمیمی که در میدان نظامی …
