استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از شاهرود، در پهنهای که سکوت کویر و ارتفاعات توران در هم میآمیزد، هنوز ردپای یوزپلنگ آسیایی بر خاک ایران دیده میشود؛ ردپایی که اگرچه بارقهای از امید برای یکی از در معرض خطرترین گونههای حیاتوحش کشور است، اما هر بار که یک یوز به جاده میرسد، فاصله میان بقا و انقراض باریکتر میشود.
آخرین پایشهای انجامشده در زیستگاه یوز آسیایی در استان سمنان، یک خبر امیدوارکننده به همراه داشته است؛ 27 یوز طی یک سال گذشته در مجموعه حفاظتی توران و زیستگاههای پیرامونی آن شناسایی شدهاند؛ عددی که در مقایسه با زمستان 1403 و شناسایی حدود 17 فرد، افزایش قابل توجهی را نشان میدهد.
این افزایش جمعیت شناساییشده، برای زیستگاهی که سالهاست یکی از آخرین سنگرهای یوز آسیایی در ایران به شمار میرود، اتفاقی مهم است؛ اما در همان حال، نباید از یاد برد که بقای این گونه تنها به افزایش شمار یوزهای ثبتشده وابسته نیست. مسیرهای ارتباطی، کاهش منابع آب، افت پوشش گیاهی، کاهش طعمه و تغییرات اقلیمی همچنان سایه سنگینی بر آینده یوزهای توران انداختهاند.
یوزها بیشتر شدهاند
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان سمنان با اشاره به آخرین پایشهای انجامشده، از شناسایی 27 یوز در مجموعه حفاظتی توران و زیستگاههای پیرامونی طی یک سال گذشته خبر داده است.
سازمان حفاظت محیط زیست نزدیک به دو دهه است که تمرکز ویژهای بر حفاظت از یوز آسیایی دارد؛ با این حال، حفاظت از این گونه تنها یک مسئله محیطزیستی ساده نیست. پیچیدگیهای زیستی، اقتصادی، اجتماعی، حفاظتی و حتی امنیتی باعث شده است که حفظ جمعیت یوز همچنان به یکی از دشوارترین مأموریتهای حفاظتی کشور تبدیل شود.
افزایش تعداد یوزهای شناساییشده میتواند نشانهای امیدوارکننده باشد؛ اما این امید زمانی معنا پیدا میکند که زیستگاه بتواند امنیت، آب و طعمه کافی را برای ادامه حیات و زادآوری این گونه فراهم کند.
13 یوز؛ قربانی یک جاده
در میان همه تهدیدهایی که یوزپلنگ آسیایی با آن مواجه است، یک خطر کاملاً ملموس و انسانی در برابر آن قرار دارد؛ جاده عباسآباد ـ میامی.طبق اعلام محیط زیست استان سمنان، طی یک دهه گذشته 13 یوز در این محور بر اثر تصادفات جادهای تلف شدهاند؛ آماری که بهتنهایی نشان میدهد …
