
استانها
خبرگزاری تسنیم ـ عباس نورزائی، فعال سیاسی و اجتماعی | مطالبهگری واقعی یعنی ایستادن پشت منافع مردم و دفاع از حقوق و مظلومیت آنان؛ رسالتی که گاه برای برخی مدیران و دستگاههایی که رسانه را تنها ابزاری برای تبلیغ عملکرد خود تصور میکنند، سنگین و ناخوشایند است.
رسانه و مطالبهگر، اگر بهدرستی نقش خود را بشناسند، نه روابطعمومی مدیران هستند و نه ابزار تسویهحسابهای سیاسی و جناحی. رسالت آنان دیدن واقعیتها، شنیدن صدای مردم و پیگیری حقوقی است که گاه در پیچوخم بوروکراسی، بیتوجهی، ترکفعل یا سوءمدیریت دستگاهها نادیده گرفته میشود.
مطالبهگری واقعی با هیاهو، جنجالآفرینی و تخریب تفاوت دارد. مطالبهگر واقعی پیش از آنکه سخن بگوید، تحقیق میکند؛ پیش از آنکه اتهام بزند، سند جمعآوری میکند؛ و پیش از آنکه قضاوت کند، جانب انصاف را رعایت میکند. او باید پژوهشمحور، مستند و آگاه باشد و در برابر فساد، تضییع و چپاول اموال عمومی، نارساییها و ترکفعلهای مسئولان و دستگاهها سکوت نکند.
اما یکی از مهمترین ویژگیهای مطالبهگری اصیل، استقلال از وابستگیهای شخصی، قومی، مذهبی، جغرافیایی و جناحی است. مطالبهگر واقعی در برابر فرد خاطی صرفاً به دلیل همدینی، هممذهبی، همقومی، هممحلی یا همجناحی بودن کوتاه نمیآید. اگر تخلفی رخ داده باشد، حق مردم نباید قربانی ملاحظات و تعصبات شود.
در عین حال، مطالبهگری به معنای بیاحترامی و هتک حرمت نیست. میتوان در برابر یک تصمیم اشتباه محکم ایستاد، اما شأن انسانی و قانونی افراد را نیز حفظ کرد. میتوان عملکرد یک دستگاه را نقد کرد، بدون آنکه همه کارکنان آن مجموعه را متهم ساخت. میتوان از …









