
بین الملل
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، کاهش بیسابقه جمعیت روستایی، به یکی از بزرگترین معضلات اقتصادی و اجتماعی ترکیه تبدیل شده است. چرا که این کشور، با سهم بالایی از جمعیت روستایی و کشاورزی قدرتمند، زیرساخت و منابع انسانی بینظیری برای افزایش تولید در بخش کشاورزی داشت. اما حالا مشخص شده که در بین همه کشورهای اروپایی، این ترکیه است که بیشترین جمعیت آن در شهرها ساکن شدهاند و سکونتگاههای روستایی، اهمیت خود را از دست دادهاند.
به باور دکتر بیرو چتین استاد دانشگاه و پژوهشگر تاریخ و مهاجرت در کنفرانس «چالشهای مهاجرت و چشمانداز آینده»، عدم تمایل جوانان به ماندن در روستاها و خالیشدن تدریجی روستاها به معضل بزرگی تبدیل شده که در ترکیه و کشورهای بالکان نمود بیشتری دارد.
او درباره از دست رفتن تعادل انسان و زمین نگران است و تأکید میکند که حرکت از الگوی جمعی زندگی به فردگرایی، یکی از عواملی است که این فرایند را تقویت میکند.
گزارش «چشماندازهای شهرنشینی جهان» (World Urbanization Prospects) که توسط کمیتههای تحقیقاتی سازمان ملل متحد تدوین شده، نشان دهنده این است که عدد واقعی جمعیت شهرنشین ترکیه در حد 64.3 است و از این حیث در بین همه کشورهای اروپایی، بر صدر جدول ایستاده است.
این در حالی است که در برخی از مرفهترین و ثروتمندترین کشورهای اروپایی مانند سوئیس، فنلاند و نروژ، هنوز هم بخش قابل توجهی از جمعیت؛ ساکن روستا هستند و در نتیجه کشاورزی، صنایع غذایی و صنایع دستی، از رونق اقتصادی بالایی برخوردارند.
در گزارش چشم اندازهای شهرنشینی سازمان ملل متحد و در سال 2025 میلادی، برای اولین بار از دسته بندی متفاوتی استفاده شده که در آن، «شهر» به مجموعهای پیوسته از سلولهای یک کیلومترمربعی با تراکم حداقل 1500 نفر در هر کیلومترمربع و جمعیت دستکم 50 هزار نفر گفته میشود.
بر اساس این شاخص و در سال 2025 میلادی، سه نوع استقرار جمعیت در ترکیه به این شکل است:
جمعیت ساکن در شهرها 64.3 درصد.
جمعیت ساکن در شهرک و حومه 18.5 درصد.
جمعیت ساکن در روستا 17.2 درصد.
در مقایسه پراکندگی جمعیتی ترکیه با نمونههای اروپایی باید گفت: در کشور سوئیس تنها 32.5 درصد از جمعیت ساکن شهر هستند، در فنلاند این آمار به 26.2 …








![[محمدعلی مهتدی] سوریه؛ میدان تقابل ترکیه و رژیم صهیونیستی](/news/u/2026-08-23/ettelaat-071n0.jpg)

