بین الملل
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، پس از دو تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی به ایران در 23 خرداد و نهم اسفند سال گذشته که با واکنش موشکی و پهپادی گسترده جمهوری اسلامی روبرو شد، اکنون برای نخستین بار گزارشهای نظامی این رژیم یک «شکست استراتژیک» در مسئله «برنامهریزی ارتش در خصوص موجودی رهگیرها» را نشان میدهد که این مسئله منجر به «صرفهجویی تسلیحاتی» در رهگیری موشکهای ایرانی و تصمیم عمدی برای عدم تلاش برای رهگیری برخی موشکها شد.
آنچه در پشت این گزارشها نهفته است، اولین اعتراف رسمی ارتش اسرائیل به چالش عملیاتی و لجستیکی چشمگیری است که در طول دورهای نبرد و تبادل مستقیم ضربات با ایران آشکار شد. این گزارش، معضل پیچیده این کارزار را منعکس میکند: مقابله با موشکهایی بارانی که نیروی هوایی اسرائیل را مجبور میکند به دلیل کمبود رهگیرهای گرانقیمت (مانند پیکان 2 و پیکان 3) در مواجهه با مقیاس تهدیدات، «صرفهجویی تسلیحاتی» سختگیرانهای را مدیریت کند.
موشکهای بارانی زرادخانه موشکی ایران برای اسرائیل به یک عامل تهدیدکننده بقا تبدیل شده است. به ویژه آنکه جمهوری اسلامی ایران به استفاده از موشکهای بالستیک پیشرفتهای روی آورده است که «بمبهای کوچک» یا چندین مهمات کوچک را در ارتفاع بالا آزاد میکنند.
از آنجایی که موشکهای رهگیر سیستمهای «پیکان» منبعی گران، محدود و با نرخ تولید پایین هستند، ارتش رژیم صهیونیستی مجبور شده است دست به «صرفه جویی در تسلیحات» و مدیریت ریسک بزند. براین اساس رویکرد جدید ارتش اسرائیل این است که رهگیرها را صرف اجزای شکافتپذیری نکند که تأسیسات استراتژیک یا مراکز پرجمعیت بزرگ را به خطر نمیاندازند. در این راستا آنها در مواردی عامدانه اجازه اصابت موشک را میدهند. این اصابتها جدا از مواردی است که، موشکهای ایرانی توانستهاند از لایههای مختلف پدافندهوایی عبور کنند و به اهداف مدنظرشان آسیب برسانند.
بنابراین «شکست استراتژیک» مورد بحث، به یک مفهوم دیرینه در تشکیلات دفاعی اشاره دارد. در گذشته فرض بر این بود جنگها کوتاه است و لذا ذخایر موجود کافی خواهد بود. مقامات نظامی رژیم صهیونیستی سناریوی یک جنگ فرسایشی طولانی و گسترده علیه صدها موشک بالستیک سنگین از ایران را پیشبینی نمیکردند، که منجر به فرسایش و کاهش …
