استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، رحلت پیامبر اکرم(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع)، تنها دو حادثه اندوهبار در تقویم تاریخ اسلام نیست؛ بلکه دو نقطه سرنوشتساز در مسیر امت اسلامی است که هر یک، درسهایی بزرگ برای همه نسلها به همراه دارد. پایان ماه صفر، دلهای مومنان را در سوگ پیامبری مینشاند که با نور وحی، جاهلیت را به سوی توحید هدایت کرد و جامعهای پراکنده و گرفتار تعصب را به امتی متحد تبدیل ساخت؛ همچنین یادآور غربت امامی است که در دشوارترین شرایط، با شکیبایی و بصیرت از حقیقت دین و مصالح مسلمانان پاسداری کرد.
پیامبر اکرم(ص) در روزگاری مبعوث شد که ارزشهای انسانی در بسیاری از عرصهها فراموش شده بود. جامعه آن روز گرفتار بتپرستی، تبعیض، جنگهای قبیلهای، بیعدالتی و پایمال شدن حقوق محرومان بود. در چنین فضایی، پیامبر رحمت(ص) مردم را به توحید، عدالت، کرامت انسانی و اخلاق دعوت کرد. رسالت او تنها ابلاغ مجموعهای از احکام نبود؛ بلکه ساختن انسان و جامعهای بود که در آن، ایمان با مسئولیت اجتماعی، عبادت با عدالت و محبت با فداکاری پیوند بخورد.
قرآن کریم، پیامبر(ص) را «رحمة للعالمین» معرفی میکند. این رحمت، تنها در مهربانی فردی خلاصه نمیشد؛ بلکه در تمام ابعاد زندگی اجتماعی و سیاسی آن حضرت جلوه داشت. پیامبر اکرم(ص) در برابر ظلم ایستاد، از محرومان حمایت کرد، با مردم مشورت نمود، پیمانهای اجتماعی بست و حتی در برابر مخالفان، اصل کرامت انسانی را فراموش نکرد. سیره ایشان نشان داد که قدرت، اگر با اخلاق و عدالت همراه نباشد، از مسیر رسالت فاصله میگیرد.
رسول خدا(ص) در طول سالهای رسالت، سختیهای فراوانی را تحمل کرد. آزار مشرکان، تحریم اقتصادی، محاصره در شعب ابیطالب، هجرت، جنگها و پیمانشکنیها، بخشی از دشواریهایی بود که آن حضرت برای هدایت مردم به جان خرید. با این حال، هیچگاه از مسیر توحید و هدایت عقبنشینی نکرد. پیامبر(ص) به مسلمانان آموخت که ساختن جامعه ایمانی نیازمند صبر، بصیرت، فداکاری و ایستادگی است و هیچ تمدن بزرگی بدون پرداخت هزینه شکل نمیگیرد.
رحلت پیامبر اکرم(ص) برای امت اسلامی، پایان دوران حضور مستقیم وحی و آغاز مرحلهای حساس از تاریخ اسلام بود. جامعهای که به تازگی از زیر سایه جاهلیت بیرون آمده بود، با فقدان پیامبر(ص) در برابر …
