استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، اربعین تنها تجربهای فردی و معنوی نیست. حضور میلیونها انسان از ملتها، قومیتها و فرهنگهای گوناگون، شبکهای گسترده از روابط اجتماعی پدید میآورد که در آن، زائران، موکبداران، نهادهای دینی، دولتها، خیران، گروههای داوطلب و جوامع محلی در کنار یکدیگر فعالیت میکنند.
همین ویژگی، اربعین را به نمونهای مهم از «حکمرانی شبکهای» تبدیل کرده؛ الگویی که در آن، مدیریت امور تنها بر دوش دولت و ساختارهای رسمی نیست، بلکه مجموعهای از بازیگران مردمی و نهادی، از طریق اعتماد، تقسیم کار، همکاری و هماهنگی افقی، برای تحقق یک هدف مشترک فعالیت میکنند.
در این الگو، نقش دولت حذف نمیشود، بلکه در کنار ظرفیتهای مردمی معنا مییابد. دولتها مسئولیتهایی مانند تأمین زیرساخت، امنیت، حملونقل و هماهنگیهای کلان را بر عهده دارند و شبکههای مردمی، بخش بزرگی از خدمات اسکان، تغذیه، درمان، راهنمایی و پشتیبانی را سامان میدهند.
یکی از مهمترین ویژگیهای اربعین، پیوند میان نظم رسمی و خودسازماندهی اجتماعی است. هزاران موکب و گروه داوطلب، بدون اتکا به ساختاری کاملاً دستوری، حول محور محبت امام حسین (ع) به یکدیگر متصل میشوند و ظرفیتی عظیم برای خدمترسانی پدید میآورند.
در این میدان، زائر صرفاً دریافتکننده خدمت نیست. او میتواند همزمان خادم، خیر، میزبان، داوطلب و انتقالدهنده فرهنگ زیارت باشد. به همین دلیل، مشارکت در اربعین فراتر از کمک مالی است و ابعاد اجتماعی، فرهنگی و تربیتی پیدا میکند.
اقتصاد اربعین نیز بر پایه نذورات، کمکهای خرد، خیرات و مشارکت مستقیم مردم شکل میگیرد. با این حال، ارزش تولیدشده در این رویداد تنها مادی نیست؛ اعتماد عمومی، احساس تعلق، همبستگی، ایثار و کرامت انسانی نیز در این فرایند بازتولید میشوند.
حضور افراد با موقعیتهای اجتماعی و توان مالی متفاوت …
