استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم ، قم بار دیگر شاهد حضور مردمی بود که پس از 167 شب، خیابانها، معابر و میادین را ترک نکردند و در 168مین شب حماسه خیابان، با نام و یاد شهدای میناب به میدان آمدند؛ حضوری که این بار رنگ و حالوهوای متفاوتی داشت. در میان جمعیت، از جوانان تا میانسالان و زنان و مردانی دیده میشدند که یاد شهدای دانشآموز و کودک میناب را گرامی میداشتند و از ادامه راه آنان سخن میگفتند.
شب، آرامآرام بر خیابانهای قم نشسته بود، اما حضور مردم فضای دیگری به شهر داده بود. جمعیت در نقاط مختلف خیابانها ایستاده بود و هرکس روایت خود را از چرایی این حضور بیان میکرد. برای بسیاری از حاضران، این شب تنها ادامه یک حضور چندماهه نبود؛ فرصتی بود برای یادآوری کودکانی که به گفته آنان مظلومانه و در حالی که روزه بودند، جان خود را از دست دادند.
در میان جمعیت، نام دانش آموزان شهید میناب بارها شنیده میشد. مردم از شهدایی سخن میگفتند که آنان را «عزیزان خود» میدانستند و تأکید داشتند که فاصله جغرافیایی نمیتواند میان آنان و خانوادههای داغدار این شهدا فاصلهای ایجاد کند. برخی از حاضران نیز تأکید میکردند که زنده نگه داشتن یاد شهدا را بخشی از مسئولیت خود میدانند و حضور در خیابان را راهی برای اعلام این همدلی عنوان میکردند.
168 شب؛ روایتی از ماندن در میدان
یک جوان حاضر در این مراسم، با اشاره به تداوم این حضور، گفت: «168 شب، 168 بچهای که از ما گرفتند.» جمله کوتاه او در میان هیاهوی جمعیت، بیشتر از یک عدد و یک آمار، روایت احساس نسلی بود که خود را در غم خانوادههای شهدا شریک میدانست.
این جوان، بدون آنکه از فضای اطراف خود فاصله بگیرد، از شهدای میناب سخن میگفت و تأکید داشت که یاد آنان نباید به یک شب و یک مراسم محدود شود. برای او، استمرار حضور مردم معنایی فراتر از تجمع در خیابان داشت؛ گرامیداشت کسانی که جان خود را از دست دادهاند و تأکید بر اینکه نام و یادشان همچنان در میان مردم زنده است.
کمی آنسوتر، مردی حدود 40 ساله نیز در میان حاضران ایستاده بود. او از 168 شهید میناب به عنوان عزیزان مردم یاد کرد و گفت: 168 شهید میناب که شهید شدند، عزیزانمان بودند و ما انتقام خونشان را حتماً خواهیم گرفت.
وی ادامه داد: انتقام خون حضرت آقای شهیدمان را …
