استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، دهه پایانی صفر که از راه میرسد، جادههای منتهی به مشهد مقدس حال و هوای دیگری پیدا میکند؛ جادههایی که هر سال قدمگاه هزاران عاشقی میشوند که دل از خانه و زندگی میکنند و راهی دیار امام مهربانیها میشوند.
در این روزها، زائران از شهرها و روستاهای دور و نزدیک ایران، کولهبار سفر میبندند و با پای دل راهی مشهد میشوند. برخی کیلومترها در مسیر جاده هستند و برخی مسیرهای طولانی را با اتوبوس و خودرو طی میکنند، اما آنچه همه را به یک مقصد میرساند، شوق زیارت امام رضا(ع) است.
برای زائران، سختی مسیر زمانی فراموش میشود که گنبد طلایی حرم از دور نمایان شود. آن لحظه، خستگی جای خود را به اشک شوق میدهد و قدمها برای رسیدن به حرم استوارتر میشود.
رجنوک؛ روستایی که کاروانش را با عشق راهی میکند
در شهرستان درمیان خراسان جنوبی، روستای رجنوک نیز هر ساله سهمی از این شور و دلدادگی دارد. اهالی روستا در روزهای پایانی صفر، دست در دست یکدیگر میدهند و کاروانی را برای زیارت حرم مطهر امام رضا(ع) راهی مشهد میکنند.
این سفر برای مردم رجنوک تنها یک سفر زیارتی نیست؛ یک رسم دیرینه و فرصتی برای کنار هم بودن است. پیر و جوان، زن و مرد و کودک و نوجوان در کنار یکدیگر قرار میگیرند و هرکس به اندازه توان خود برای برگزاری این سفر قدمی برمیدارد.
پرچم حسینیه ابوالفضلی(ع) روستا بر فراز کاروان قرار میگیرد و زائران با ذکر و صلوات، راهی مسیر مشهد میشوند؛ سفری که از همان لحظه حرکت، رنگ و بوی خدمت و ارادت به خود میگیرد.
از راننده اتوبوس تا آشپز؛ همه خادم زائران هستند
در کاروان رجنوک، هرکس مسئولیتی دارد. یکی پشت فرمان اتوبوس مینشیند و مسافران را در مسیر طولانی همراهی میکند، دیگری مسئول تهیه و پخت غذا میشود و فردی دیگر برای اسکان زائران برنامهریزی میکند. زنان روستا نیز در این سفر نقش پررنگی دارند. پخت نان محلی، آمادهسازی غذا و تهیه صبحانه و شام، بخشی از فعالیتهایی است که با همکاری اهالی انجام میشود.
کسی هم مسئول شستن ظروف است و دیگری حیاط و محل اسکان را تمیز میکند. در ظاهر، کارها متفاوت است اما همه یک نیت دارند؛ خدمت به زائران امام رضا(ع). اینجا کسی به دنبال دیده شدن نیست. آنچه اهمیت دارد …
