فرهنگی
خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی، فاطمه مرادزاده: انگار قرار است ماه «مرداد» در تاریخ ایرانزمین پیوندی با واژگان «اسیر» و «اسارت» و پیوندی عمیقتر با «آزاده و آزادگان و آزادگی» داشته باشد.
حکایت این پیوند اما از مرداد 1369 آغاز شد؛ وقتی خبر رسید اسرای دربندِ سلولهای بعثِ عراق به کشور برمیگردند، و وقتی پای اولین گروهشان 26 مرداد، به خاکِ گرم وطن رسید و عشق و آرامش و امنیت دوباره سراپای وجودشان را دربرگرفت.
از آن روزگار پرالتهاب، از آن روزهای گرم و دلچسب تابستان که با عطر وجود دستهدسته آزادگانِ بهمیهن رسیده، مطبوعتر از هر تابستانی در تاریخ این سرزمین شده بود، 36 سال میگذرد.
مرداد امسال اما دوباره حسوحالی دارد شبیه همان سالهای دور؛ آنوقت که یک ایران، هم دلنگران بود و هم لبریزِ هیجان و شادی... نگران از اینکه: «خبر راست است؟ اسرا برمیگردند؟ همهشان میآیند؟ حتی آنها که نامشان توی هیچ فهرستی نیست؟ حتی آنها که رژیم بعث وجودشان را انکار کرده و نامشان توی فهرست مفقودالاثرهاست؟...» …
