بین الملل
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، تا همین چند سال پیش، روابط اقتصادی روسیه با کشورهای منطقه خزر در درجه اول از طریق ابعاد سنتی تجارت توصیف میشد: تبادل نفت، گاز، فلزات، مواد غذایی و محصولات نهایی. اما امروزه تجارت تنها بخشی از یک تعامل بسیار گستردهتر و پیچیدهتر است. در سراسر منطقه کارخانههای جدیدی در حال ساخت است، خطوط راهآهن نوسازی میشوند، بنادر توسعه مییابند و مراکز لجستیکی عظیمی ایجاد میشوند.
این روند راهبردی به ویژه در بازه زمانی سالهای 2024 تا 2026 بسیار چشمگیر و پرشتاب بوده است. روسیه در حال تعمیق همکاریهای صنعتی خود با قزاقستان، توسعه تولید و پیوندهای ترانزیتی با جمهوری آذربایجان و مشارکت جدی در پروژههای بزرگ زیرساختی و انرژی در ایران است.
همزمان، اهمیت مسیرهای ترانزیتی از طریق ترکمنستان نیز روز به روز در حال افزایش است. به تدریج، پروژههای منفرد در حال پیوند خوردن و تبدیل شدن به یک سیستم یکپارچه هستند که در آن همکاریهای صنعتی به موازات زیرساختهای کلان حملونقل توسعه مییابد.
قزاقستان؛ گذار از صادرات کالا به پایگاه مشترک صنعتی
بارزترین نمونه گذار از تجارت ساده به تولید مشترک، در روابط روسیه و قزاقستان قابل مشاهده است. امروزه پروژههای بیشتری نه بر پایه صادرات محصولات نهایی، بلکه بر بومیسازی تولید در داخل خاک این جمهوری بنا میشوند.
یکی از بزرگترین نمونهها در این زمینه، مجتمع شیمیایی «یوروخیم» (EuroChem) در استان ژامبیل قزاقستان است. برنامهریزی شده که حدود یک میلیارد دلار در این پروژه سرمایه گذاری شود. این کارخانه کل چرخه تولید را پوشش میدهد؛ از استخراج سنگ معدن فسفریت تا تولید کودهای معدنی پیچیده و سایر محصولات شیمیایی.
ظرفیت طراحی شده این مجتمع تا یک میلیون تن محصول در سال خواهد بود. پس از رسیدن به ظرفیت کامل، قرار است حداقل 1200 شغل دائمی در این منطقه ایجاد شود. در حال حاضر عملیات ساخت فاز دوم در حال انجام است و پیشرفت این پروژه حدود 72 درصد برآورد شده و بهرهبرداری از ظرفیتهای اصلی برای سهماهه نخست سال 2027 برنامهریزی شده است.
پروژه سرمایهبر دیگری نیز در استان آتیراو در حال توسعه است، جایی که شرکت Silleno در حال احداث یک کارخانه عظیم تولید پلیاتیلن است. شرکتکنندگان …
