استانها
به گزارش خبرنگار تسنیم از خراسان جنوبی، در خانهای که هنوز عطر حضور علیرضا بالیده را میتوان در گوشهگوشه آن احساس کرد، روایت یک مادر از پسری شنیده میشود که زندگی کوتاهش را با عشق به اهلبیت(ع)، احترام به پدر و مادر و علاقه به خدمت در ارتش سپری کرد و سرانجام در راه دفاع از ایران به شهادت رسید.
علیرضا بالیده متولد 24 مرداد 1383 بود؛ جوانی که به گفته خانواده، از همان سالهای نوجوانی مسیر آینده خود را انتخاب کرده بود. پس از پایان دوران مدرسه در آزمونهای ورود به نیروهای مسلح شرکت کرد و به ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست.
محمود بالیده، پدر شهید علیرضا بالیده، درباره مسیر زندگی فرزندش اظهار کرد: علیرضا پس از ورود به ارتش، به نیروی هوایی رفت و حدود دو سال در تهران خدمت کرد و پس از آن به بندرعباس منتقل شد.
وی افزود: علیرضا در بندرعباس در بخشهای مرتبط با پهپاد فعالیت داشت و طبق گفته فرماندهاش، در قسمت لانچر نیز مسئولیتهایی بر عهده داشت.
پدر شهید با اشاره به علاقه فرزندش به اهلبیت(ع) گفت: علیرضا علاقه زیادی به مراسم مذهبی داشت و تلاش میکرد مرخصیهایش را طوری تنظیم کند که بتواند در مراسم عزاداری تاسوعا و عاشورا حضور داشته باشد.
وی ادامه داد: حتی تاسوعا و عاشورای سال قبل از شهادتش نیز در روستای فریز علمداری کرد و در مراسم عزاداری اهلبیت(ع) حضور داشت.
بالیده با بغض از آخرین برنامهای که قرار بود همراه فرزندش داشته باشد، گفت: امسال قرار بود در روز شهادت امام رضا(ع) همراه هیئت روستای فریز به مشهد برویم، اما قسمت نشد علیرضا کنار ما باشد و ما نائبالزیاره او شدیم؛ چراکه شهادت نصیبش شد.
پسری که رفیق مادرش بود
در میان خاطرات خانواده، رابطه علیرضا با مادرش رنگ و بوی دیگری دارد؛ رابطهای که پدر شهید آن را بیشتر شبیه دوستی توصیف میکند.
محمود بالیده گفت: علیرضا علاقه زیادی به مادرش داشت و مادرش نیز وابستگی خاصی به او داشت؛ آنها بیشتر شبیه دو دوست بودند و علیرضا بسیاری از حرفهایش را راحتتر با مادرش در میان میگذاشت.
مهدیه بالیده، مادر شهید، با بغض از نخستین فرزندش گفت: من و پدر علیرضا دخترعمو و پسرعمو بودیم که سال 1380 ازدواج کردیم و در 24 مرداد 1383 خداوند علیرضا را به ما هدیه داد.
وی افزود: …
