به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، عباس پازوکی معاون ارتباطات و اطلاعرسانی دفتر معاون اول رئیسجمهور در فضای مجازی نوشت: سلام. نوشتن درباره بنزین ساده نیست؛ چون بنزین فقط یک فرآورده نفتی نیست، یک موضوع حساس اجتماعی و امنیتی است و نوشتن دربارهاش هم کمهزینه نیست! اما مردم حق دارند بدانند پشت صحنه تصمیمگیریهای بنزینی دولت چه میگذرد و چگونه باید یکی دیگر از مشکلات عمیق ارثرسیده به دولت چهاردهم را وسط بحران های جنگ نظامی و اقتصادی حل کرد. من البته اینجا فقط روایت می کنم.
مهندسان صنعت نفت زیر سختترین تحریمها و تهدیدها، روزانه حدود ۱۱۹ میلیون لیتر بنزین تولید میکنند که حتی در شرایط جنگی هم این عددافزایش چشمگیری داشته و افتخارآمیز است. اما خط مصرف گاهی تا حدود ۱۷۰ میلیون لیتر هم بالا میرود؛ یعنی گودالی چند ده میلیون لیتری در ۲۴ ساعت!
دولت مجبور است وسط این نبرد بیسابقه، ارز محدود کشور را خرج واردات بنزین به قیمت آزاد بینالمللی کند. اما تلخی ماجرا اینجاست: این بنزین گرانقیمتِ وارداتی به باک چه کسانی میرسد؟ منافذ قاچاق و عددی که حالم را گرفت...
بنزین تا مخزن جایگاه حساب و کتاب دارد؛ اما از لحظهای که پای «کارت آزاد جایگاه» وسط میآید، سوءاستفاده سودجویان شروع میشود، سوخت سر از شبکه قاچاق درمیآورد و مردم در صفهای طولانی گرفتار میشوند. برخورد قضایی لازم است، اما وقتی سود قاچاق هنگفت باشد، متخلف راهش را پیدا میکند. بنزین ۱۵۰۰ تا ۵۰۰۰ تومانی سر مرز تا ۲۰۰ هزار تومان فروخته می شود و آن طرف هم بالای ۲۵۰ هزار تومان. پس قاچاق به صرفه است و باید منفذ اصلی را بست. اما آماری که حالم را گرفت: ۱۳.۵ میلیون خانوار ایرانی (حدود ۵۵ میلیون نفر) اصلاً خودرو ندارند! در مقابل، ۹.۵ میلیون خانوار یک خودرو دارند و ۴ میلیون خانوار مالک ۱۶ میلیون خودرو هستند! یعنی ما نفتِ متعلق به این ۵۵ میلیون نفر بیخودرو را میفروشیم، زیر سایه تحریم و محاصره با قیمت بینالمللی بنزین وارد میکنیم و بخش عمدهاش را میدهیم به قاچاقچیها و کسانی که خودرو بیشتری دارند! آیا این عادلانه است؟ تجربه کرمان و آن ۳ سناریوی جنجالی
با پیگیری مدیران استانی در …
