امیرمسعود عابدین: نام مرسدس میباخ در دنیای خودروهای فوقلوکس، اعتبار و سنگینی خاصی دارد؛ اعتباری که ریشه در دهه ۱۸۸۰ میلادی و همکاری ویلهلم میباخ با گوتلیب دایملر دارد. احیای این برند در عصر جدید از سال ۲۰۰۲ با مدلهای ۵۷ و ۶۲ کلید خورد؛ سدانهای مجللی که بر پایه شاسی کلاس S ساخته شدند و از یک پیشرانه ۵٫۵ لیتری دوازده سیلندر با ۵۵۰ اسببخار قدرت بهره میبردند.
اگرچه این برند در سال ۲۰۱۲ مدتی از صحنه کنار رفت، اما مرسدس آن را در قالب لوکسترین تریم محصولات خود احیا کرد؛ رویکردی که از کلاس S آغاز شد، به شاسیبلند GLS رسید و در ادامه به مدلهای اسپرت SL و برقی EQS هم تعمیم یافت.
براساس گزارش jalopnik، امروزه محصولات میباخ بیش از هر زمان دیگری با مدلهای استاندارد مرسدس پیوند خوردهاند. اگرچه در نسخه هشت سیلندر از همان موتورهای آشنای سری AMG استفاده میشود، اما داستان پیشرانه ۱۲ سیلندر متفاوت است؛ نیروگاهی اصیل که حالا فقط و فقط در سینه میباخ S ۶۸۰ میتپد.
سبد پیشرانههای امروزی میباخ
در حال حاضر، محصولات غیربرقی میباخ شامل کلاس S، شاسیبلند GLS و مدل رودستر SL میشوند. مدلهای SL ۶۸۰ و GLS ۶۸۰ منحصرا با موتور هشت سیلندر عرضه میشوند، اما خریداران کلاس S این شانس را دارند که میان نسخه هشت سیلندر (S ۵۸۰) یا دوازده سیلندر (S ۶۸۰)، یکی را انتخاب کنند. مدل SL ۶۸۰ بر پایه AMG SL۶۳ شکل گرفته و همان موتور ۴ لیتری هشت سیلندر با ۵۷۷ اسببخار قدرت را در دل خود دارد. در شاسیبلند GLS ۶۸۰ نیز از نسخه ارتقایافته همین موتور استفاده شده که در فیسلیفت جدید، قدرت آن به ۶۰۳ اسببخار رسیده است؛ همان معماری آشنایی که در مدلهای AMG GLE ۶۳ و GLS ۶۳ هم دیده میشود. …












