به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۴۴ [۳ شهریور ۱۳۲۳] پس از بیش از چهار سال اشغال توسط نازیها، پاریس توسط لشکر دوم زرهی فرانسه و لشکر چهارم پیادهنظام آمریکا آزاد شد. مقاومت آلمانها ضعیف بود و ژنرال دیتریش فون شولتیتس، فرمانده پادگان آلمان، از دستور آدولف هیتلر مبنی بر منفجر کردن بناهای تاریخی پاریس و به آتش کشیدن کامل شهر پیش از آزادسازی آن سرپیچی کرد. شولتیتس در بعدازظهر همان روز سندی رسمی برای تسلیم امضا کرد و در ۲۶ اوت [۴ شهریور ۱۳۲۳]، ژنرال شارل دوگل، رهبر فرانسه آزاد، رژهای شادمانه برای آزادسازی را در خیابان شانزهلیزه رهبری کرد.
پاریس در تاریخ ۱۴ ژوئن ۱۹۴۰ [۲۴ خرداد ۱۳۱۹] یک ماه پس از یورش ارتش آلمان (ورماخت) به فرانسه، به دست آلمان نازی سقوط کرد. هشت روز بعد، فرانسه با آلمانها پیمان متارکه جنگ امضا کرد و یک دولت دستنشانده فرانسوی با پایتختی در شهر ویشی تشکیل شد. با این حال، در جای دیگر، ژنرال شارل دوگل و نیروهای فرانسه آزاد به مبارزه ادامه دادند و جنبش مقاومت در فرانسه اشغالشده برای ایستادگی در برابر حکومت نازیها و ویشی شکل گرفت.
لشکر دوم زرهی فرانسه در اواخر سال ۱۹۴۳ در لندن با هدف مشخص رهبری آزادسازی پاریس در جریان حمله متفقین به فرانسه تشکیل شد. در اوت ۱۹۴۴، این لشکر تحت فرماندهی ژنرال ژاک-فیلیپ لکلر به نرماندی رسید و به ارتش سوم آمریکا به فرماندهی ژنرال جورج اس. پاتون ملحق شد. تا ۱۸ اوت، نیروهای متفقین نزدیک پاریس بودند و کارگران شهر دست به اعتصاب زدند، در حالی که مبارزان مقاومت از مخفیگاههای خود بیرون آمدند و شروع به حمله به نیروها و استحکامات آلمانی کردند.
فرمانده کل متفقین، دوایت دی. آیزنهاور، در مقر خود که دو مایل از ساحل نرماندی فاصله داشت، با یک معضل روبهرو بود. برنامهریزان متفقین به این نتیجه رسیده بودند که آزادسازی پاریس باید به تعویق بیفتد تا منابع ارزشمند از عملیاتهای مهم در جاهای دیگر منحرف نشود. شهر میتوانست محاصره شود و سپس در تاریخی دیرتر آزاد گردد.
در ۲۱ اوت، آیزنهاور با دوگل دیدار کرد و او را از برنامههای خود برای دور زدن پاریس آگاه ساخت. دوگل از او خواست تصمیمش را بازنگری کند و به او اطمینان داد که پاریس بدون هیچ دشواری قابل بازپسگیری است. این ژنرال فرانسوی همچنین هشدار داد …
