به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در دوران «غرب وحشی» (تقریباً بین سالهای ۱۸۶۵ تا ۱۸۹۰) که با توسعه سریع مرزهای آمریکا پس از جنگ داخلی همراه بود، انبوهی از شخصیتهای واقعی وارد تخیل ملی مردم این کشور شدند. در میان این افراد، «پرل هارت» قرار داشت؛ نخستین زنی که یک درشکه پستی را سرقت کرد.
درشکه کانکورد در موزه تاریخ ولز فارگو.
منبع: ویکیمدیا کامانز. چرا درشکههای پستی، طعمه اصلی در مناطق مرزی بودند؟
درشکهها روشی دیرینه برای سفر بودند که قدمت آنها به انگلستان در قرن هفدهم بازمیگردد. این وسایل شامل کالسکههای بستهای بودند که توسط چهار تا شش اسب کشیده میشدند و مسافران، چمدانها، نامهها و اغلب پول را با خود حمل میکردند. در غرب قدیم، پیش از گسترش کامل شبکه راهآهن، درشکهها روشی رایج برای تردد میان جوامع کوچک بسیاری بودند که در تقاطعها و شهرهای معدنی پدید میآمدند. مسافران فقیر بهندرت از درشکه استفاده میکردند و این وسیله معمولاً مختص طبقه متوسط و ثروتمندان بود. یکی از محمولههای رایج درشکهها، پول بود که اغلب شامل حقوق کارکنان در مکانهایی مانند معادن میشد.
با وجود افسانهسازیهایی که در فیلمهای قدیمی غرب وحشی و دیگر داستانها درباره سرقت از درشکه وجود دارد، این اتفاقات نسبتاً نادر بودند. از میان هزاران سفر با درشکه، مشخص شده است که در طول حدود ۵۰ سال، تنها حدود ۴۵۰ مورد سرقت رخ داده است. با توجه به این تعداد کم از سرقتها، هر موردی که اتفاق میافتاد، به عنوان یک اقدام جسورانه بهشدت در رسانهها بازتاب مییافت؛ چراکه اجرای چنین عملیاتی اغلب نیازمند میزان مشخصی برنامهریزی و زیرکی بود.
پرل هارت در سال ۱۹۰۰.
منبع: Historian Insight / ویکیمدیا کامانز از فقر در کانادا تا افسانهسازی در مرزها؛ از طریق دروغها و اوجگیری پرل هارت
از میان تعداد محدود سرقتهای درشکه، موارد بسیار کمی زنان را درگیر میکرد. جین کرکهام در یک سرقت در سال ۱۸۷۹ کشته شد (احتمالاً به دست همسرش که کلانتر بود و خود را تغییر چهره داده بود) و در سراسر دوران غرب وحشی، تنها شمار اندکی از زنان مستقیماً با گروههای یاغی همکاری داشتند.
پرل هارت (که با نام لیلی نائومی دیوی متولد شد) در سال …
