به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ چه چیزی مردم قرون وسطی را به شرکت در جنگ صلیبی اول ترغیب کرد؟ پاپ اوربان دوم با وعده رستگاری ابدی در بهشت، از تصاویر و استعارههای کتاب مقدس برای برانگیختن آنها استفاده کرد.
سخنرانی پاپ اوربان دوم در شورای کلرمون، تصاویر کتاب مقدس را با فراخوانی برای اقدام درآمیخت. او از داستانهای آشنای کتاب مقدس برای وعده رستگاری بهره برد. با وجود تمام سختیهایی که دهقانان بر روی زمین متحمل میشدند، آنها جنگ صلیبی را بهترین راه برای تضمین بهشت جاودان در جهان پس از مرگ میدیدند. این وعدهی رهایی چنان فریبنده بود که خشونت را توجیه و برمیانگیخت.
در جهانی که براساس طبقات اجتماعی تقسیم شده بود، دین نقطه اشتراک همگان به شمار میرفت. وعده رستگاری ابدی به اندازهای قانعکننده بود که هزاران نفر را برانگیخت تا سرزمینی را که احساس میکردند متعلق به خدایشان است، بازپس گیرند. تصویر پاپ اوربان در یک نسخه خطی ناشناس متعلق به سده چهاردهم.
منبع: ویکیمدیا کامنز. فراخوان به جنگ صلیبی
جامعه قرون وسطی به سه طبقه مجزا تقسیم میشد: آنان که دعا میکردند، آنان که میجنگیدند و آنان که کار میکردند. جامعه طبقاتی بود و تحرک اجتماعی اندکی وجود داشت. یک دهقانِ قرون وسطایی بهسختی میتوانست با ارباب خود ارتباط برقرار کند، همانطور که یک اربابِ حاکم نیز نمیتوانست زندگی روزمره یک دهقان را تصور کند.
با وجود تمام تفاوتها، یک عامل مردم اروپای غربی را در قرون وسطی متحد میکرد: مسیحیت.
در سراسر دوران قرون وسطی، مسیحیت به عنوان زمینه مشترک بسیاری از اروپاییان عمل میکرد. دینداری بخشی جداییناپذیر از بافت جامعه بود. پیروی از آموزههای مسیحی راهی برای حفظ جایگاه فرد در این جهان و حتی ارتقای آن در جهان آخرت به شمار میرفت. بنابراین، دین انگیزهای نیرومند بود. حتی برای کسانی که هیچ چشماندازی برای ارث بردن زمین از خانوادهشان نداشتند، زندگی رهبانی نیز تحرک اجتماعیای فراهم میکرد که در نظام فئودالی به هیچ وجه قابل دستیابی نبود. نردبان جامعه بر روی زمین پلههای اندکی داشت، اما وعده رستگاری ابدی به طور یکسان به همه عرضه میشد.
جنگ صلیبی مردم را به تسخیر خود درآورد. …
