ریحانه اسکندری: هنگامی که اعضای گروه بیتیاس نامجون (RM)، جین، شوگا، جِی-هوپ، جیمین، وی و جونگکوک در بیانیهای همزمان و هماهنگ در شبکههای اجتماعی اعلام کردند که آثار خود را برای رقابت در شصتونهمین دوره جوایز گرمی ارسال نخواهند کرد، شالودههای قدرت سنتی در صنعت موسیقی جهان با تکانی ساختاری مواجه شد.
این اعلامیه قاطع که در پی تصمیم آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط ایالات متحده برای تأسیس ردهبندی جدیدی تحت عنوان «بهترین اجرای پاپ آسیایی» صادر شد، فراتر از یک انصراف ساده حرفهای، رونمایی از یک بایکوت تاریخی علیه نژادپرستی ساختاری و استثمار رسانهای نهادهای غربی بود.
اعضای این گروه کرهای با لحنی دیپلماتیک اما پرصلابت خاطرنشان کردند: «امیدواریم موسیقی ما فارغ از منطقه یا زبان، همانگونه که هست شنیده شود و مورد محبت قرار گیرد، نه اینکه بر اساس مولفههای جغرافیایی یا زبانی دستهبندی گردد». این اقدام آگاهانه نه تنها استراتژی آکادمی گرمی برای حاشیهرانی هنرمندان غیرغربی را افشا کرد، بلکه نشان داد چطور نهادهای رسانهای غرب سالها از محبوبیت و قدرت جذب مخاطب بینظیر این پدیده جهانی برای نجات افت رتبهبندیهای تلویزیونی خود استفاده کردهاند، بدون آنکه حاضرباشند جایگاهی برابر و فرانژادی برای هنر آنها قائل شوند. این گزارش تحقیقی با کالبدشکافی تاریخچه حضور بیتیاس در گرمی، تحلیل علل و ابعاد بایکوت، بررسی بازتابهای رسانهای در شرق و غرب، و ارائه آمارهای اقتصاد بینالملل موسیقی، روند پایان مرکزیت آمریکا در صنعت فرهنگ را به تصویر میکشد. بیتیاس کالبدشکافی بایکوت تاریخی؛ بیانیهای که شالودههای آکادمی را لرزاند
تصمیم آکادمی گرمی برای رونمایی از شاخه جدید «بهترین اجرای پاپ آسیایی» در شصتونهمین دوره این جوایز، در ظاهر اقدامی در راستای شمولگرایی و تجلیل از تنوع فرهنگی جلوه داده شد، اما در عمل، سیاستی برای جداسازی ساختاری و محصور کردن هنرمندان شرق آسیا در یک «گتوی فرهنگی» بود. طبق ضوابط اعلامشده از سوی آکادمی، این ردهبندی شامل اجراهای پاپ برخاسته از بازارهای آسیایی یا مرتبط با آنها (از جمله کیپاپ، جیپاپ و سیپاپ) میشود، مشروط بر اینکه بهرهگیری معنیداری از زبانهای آسیایی در آنها صورت گرفته باشد. این ساختار تنبیهی …
![[لیلا اردبیلی] میراث فرهنگی؛ فراتر از دیوار و سنگ](/news/u/2026-08-23/ettelaat-j0awm.jpg)
