به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از عصر ایران؛ ماجرا در ۶ ژوئن ۱۹۸۳ [۱۶ خرداد ۱۳۶۲] و در جریان یک رزمایش ناتو در نزدیکی سواحل پرتغال اتفاق افتاد. ستوان دوم ایان «سوپی» واتسون، خلبان ۲۵ ساله نیروی دریایی سلطنتی، با یک فروند Sea Harrier FRS.۱ به شماره ZA۱۷۶ از ناو هواپیمابر HMS Illustrious برخاسته بود. ماموریت او پیدا کردن یک ناو هواپیمابر فرانسوی در شرایط شبیهسازی شده جنگی بود.
در جریان ماموریت، واتسون پس از جدا شدن از خلبان همراهش باید به نقطه از پیش تعیین شده بازمی گشت؛ اما سامانه ناوبری هواپیما نتوانست موقعیت درست ناو را به او نشان دهد و از سوی دیگر، ارتباط رادیویی نیز از کار افتاده بود. جستوجو برای پیدا کردن ناو نتیجهای نداشت و سوخت هواپیما نیز بهسرعت در حال تمام شدن بود.
واتسون که میدانست دیگر زمان زیادی برایش باقی نمانده، به سمت مسیرهای کشتیرانی نزدیک ساحل پرتغال حرکت کرد تا دستکم یک کشتی تجاری او را ببیند. کمی بعد، یک کشتی کانتینربر اسپانیایی به نام Alraigo در مقابل او ظاهر شد.
خلبان ابتدا قصد داشت با عبور از نزدیکی کشتی، توجه خدمه را جلب کند و سپس در محدوده دید آنها اجکت کند تا شانس نجاتش افزایش پیدا کند.پ؛ اما هنگام نزدیک شدن به کشتی، متوجه چیزی شد که میتوانست آخرین فرصت او باشد: مجموعهای از کانتینرها و یک سازه فلزی روی عرشه که سطحی نسبتا صاف ایجاد کرده بود.
سی هریر یکی از معدود هواپیماهای جنگندهای بود که به لطف موتور و نازلهای قابل تغییر جهت خود میتوانست به صورت عمودی فرود بیاید. همین ویژگی باعث شد واتسون تصمیمی بگیرد که شاید برای هر جنگنده معمولی غیرممکن …
