به گزارش خبرآنلاین، وال استریتژورنال نوشت این توافق جنجالی که متعاقب مذاکرات فشرده چندماهه میان مقامهای ارشد دو کشور به دست آمده، نقش دولت آمریکا را از یک میانجی یا تسهیلکننده سرمایهگذاری به یک شریک تجاری مستقیم تبدیل میکند. بر اساس این طرح، واشنگتن سهم مالی مستقیمی در یک شرکت خصوصی به دست میآورد که از حق امتیاز ۱۰۰ ساله برای بهرهبرداری از برخی از بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت جهان برخوردار شده است. این اقدام، دولت ایالات متحده را بیش از هر زمان دیگری به حکومت غیرمنتخب فعلی در کاراکاس پیوند میزند و انتقادات حقوقی و سیاسی گستردهای را در داخل آمریکا و ونزوئلا برانگیخته است.
بیشتر بخوانید
>>>> نفرین نفت ونزوئلا / چگونه قرارداد ۱۰۰ ساله ترامپ گذار کاراکاس به دموکراسی را متوقف میکند؟ ورود دفتر سرمایهگذاریهای راهبردی پنتاگون به حوزه انرژی
بر اساس مفاد توافق اعلامشده، یک شرکت خصوصی تحت مدیریت الکساندر بتانکورت، تاجر جنجالی ونزوئلایی امکان توسعه و استخراج از ۱۷ میدان نفتی این کشور را به دست خواهد آورد. این میدانها حاوی حدود ۶۵ میلیارد بشکه نفت درجا هستند که معادل یکپنجم یا ۲۰ درصد از کل ذخایر اثباتشده ونزوئلا محسوب میشود. در این میان، وزارت دفاع آمریکا در اقدامی بیسابقه که فراتر از مأموریتهای سنتی این نهاد نظامی تعریف میشود، به عنوان حامی مالی و سهامدار پروژه وارد عمل شده تا در سود و خروجی آتی این میدانها شریک شود.
ساز و کار مالی این توافق به گونهای طراحی شده است که ایالات متحده ۳۵ درصد از سهام غیرفعال شرکت «نورت آمریکان بلو انرژی پارتنرز» (NABEP) متعلق به الکساندر بتانکورت را در اختیار خواهد گرفت. همچنین واشنگتن حق تقدم خرید ۲۰ درصد از کل نفت تولیدی این شرکت را به قیمت تمامشده برای خود تضمین کرده است. دفتر سرمایهگذاریهای راهبردی پنتاگون (OSC) قصد دارد این سرمایهگذاری را از طریق اختیارات قانونی ویژه و با استفاده از ابزارهای مالی مبتنی بر حقوق خرید سهام ساختاردهی کند؛ رفتاری که بدون نیاز به تزریق مستقیم و سنگین بودجه دولتی، سهم مالکانه آمریکا در این شرکت را تثبیت مینماید. …
