به گزارش خبرآنلاین، هوش مصنوعی در سالهای اخیر از یک موضوع تخصصی دانشگاهی فراتر رفته و به یکی از مهمترین فناوریهای اثرگذار بر اقتصاد و زندگی روزمره تبدیل شده است. در ایران توجه به هوش مصنوعی در سالهای اخیر بیشتر شده، اما میان تولید دانش و استفاده عملی از آن فاصله قابل توجهی دیده میشود. ایران از نظر تولید علم و انتشار مقاله در جایگاه نسبتا خوبی قرار دارد، اما در تجاریسازی و کاربردیسازی هوش مصنوعی وضعیت بسیار ضعیفتری دارد. شمار شرکتهای فعال در این حوزه نیز در مقایسه با ظرفیت علمی کشور پایین است و بازار محصولات و خدمات هوش مصنوعی هنوز کوچک به نظر میرسد.
بر اساس گزارش ایسنا، این شکاف نشان میدهد که فقط داشتن نیروی متخصص یا مقاله علمی برای شکلگیری یک صنعت موفق کافی نیست. اگر شرکتهای فعال در این زمینه نتوانند رشد کنند، فناوری نیز از محیط دانشگاهی فراتر نمیرود و به نیازهای واقعی اقتصاد و جامعه پاسخ نمیدهد. به همین دلیل، بررسی موانع رشد شرکتهای هوش مصنوعی به یک موضوع ضروری تبدیل شده است.
حمید حیدری از گروه مطالعات علم و فناوریِ پژوهشکده مطالعات فناوری در پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، با همکاری دانشگاه تهران و پژوهشکده مطالعات فناوری پژوهشی را در این خصوص انجام داده است. در این پژوهش تلاش شده که نشان داده شود شرکتهای هوش مصنوعی در ایران با چه موانع و مسائل کسبوکاری روبهرو هستند و چرا رشد کمی و کیفی آنها به اندازه انتظار پیش نرفته است.
پژوهش با رویکردی تفسیری انجام شده است؛ یعنی محقق کوشیده از خلال تجربهها و دیدگاههای فعالان این حوزه، تصویر واقعیتری از مسئله به دست آورد. برای این کار، با ۲۸ نفر از مدیران کسبوکارهای هوش مصنوعی مصاحبه نیمهساختاریافته انجام شده است؛ مصاحبه نیمهساختاریافته یعنی گفتوگو بر پایه چند پرسش اصلی پیش میرود، اما امکان بیان آزادانه تجربهها و توضیح بیشتر هم وجود دارد. همچنین مستندات و گزارشهای ۱۳۵ شرکت حوزه هوش مصنوعی بررسی شدهاند. در نهایت دادههای گردآوریشده، مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند تا نتایج لازم از دل آنها استخراج شوند.
بر این اساس، هفت محور اصلی شامل توانمندی مدیریتی بنگاه، محیط نهادی شرکتداری، نیروی انسانی، اقتصاد سیاسی، تامین مالی و هزینهها، صادرات و …
