به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، جملات بالا بخشی از حرفهای فرزاد مؤتمن در میزگردی است که سرویس سینمایی ایسنا با عنوان «واقعیت سینمای ایران؛ از امروز تا آینده» با حضور این فیلمساز و نیز علیرضا رئیسیان و ابوالحسن داودی برگزار کرد.
در این نشست هر کدام از این سینماگران که چند سالی است فیلم نساختهاند، به بیان دغدغههای خود درباره وضعیت فعلی سینما پرداختند و بر چند مسئله تاکید کردند؛ از جمله اینکه برای بهبود شرایط سینما باید اجازه داده شود تا فیلمهایی تولید شوند که اعتماد مخاطب را برگردانند. این تصمیم مستلزم پذیرش تغییر مسیر و سیاستگذاری است که باید با مشارکت حاکمیت و اهالی سینما انجام شود.
در این زمینه علیرضا رئیسیان میگوید: «آیا سینمای ما با همین فرم و شکل فعلی، میتواند مخاطبِ کمی متفاوتِ امروز، مثل جوانها و تحصیلکردههای بهروز را اقناع و با آنها رابطه برقرار کند؟ به نظر، پاسخ منفی است چون سینما بسیار عقبتر از این حرفهاست. یک دلیل مهم آن از دید من و برخی دوستان همفکرم، وجود سیاستهای اشتباهِ راهبردی در زمینۀ سینما و کلاً هنر است و تا این وضعیت حل نشود آن امکانات دیگر به کمک نمیآید.»
او که نزدیک به یک دهه است فیلمی در سینما نساخته، علت کار نکردنش را اینطور توضیح میدهد: «فیلم نساختن برای من یک تصمیم شخصی است چون فیلمهای ما دیگر شبیه زندگی مردم به معنای قشر وسیع جامعه نیستند. در دورانی فکر میکردیم اگر مثلاً پوشش در یک فیلم اینگونه باشد به جای آن، حرف مهمتری میزنیم و میشود این دروغی را که میگوییم نادیده گرفت اما الان دیگر آن هم وجود ندارد. وقتی فیلم شما هیچ نسبتی با امکانات و شرایط و مقتضیات زندگی طبقۀ متوسطی که عموماً همانها تماشاگران سینما هستند، نداشته باشد همین وضعیت پیش میآید.»
رئیسیان که سینما را ورشکسته میداند، در توضیح آن به آماری رسمی اشاره میکند: «آمار منتشر شده توسط وزارت ارشاد نشان میدهد که در سال ۱۴۰۳ دولت قبل سعی میکرد با فیلمهای کمدی و عامهپسند بقیۀ مسائل را زیر پوشش قرار دهد. براساس آن اطلاعات پنج فیلم بیش از ۱۰۰ میلیارد تومان فروش داشتند و چهار فیلم بین ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد تومان؛ یعنی آن پنج فیلم سود کردند، چهار فیلم بعدی به سرمایۀ اولیۀ خود رسیدند و بقیه ضرر کردند. این سینما …
