حسام‌الدین آشنا پرده از سه گفتمان مسلط در ایران برداشت؛ چرا نه حداکثری‌ها پیروزند و نه حداقلی‌ها؟ / نه جنگ بی‌پایان، نه توافق بی‌ضمانت؛ راه آشنا چیست؟

خبرآنلاین - حسام‌الدین آشنا، مشاور رئیس‌جمهور در دولت دوازدهم، با انتشار سلسله‌یادداشت‌هایی در خبرگزاری خبرآنلاین، به بررسی سه رویکرد متفاوت در سیاست خارجی و دفاعی ایران پرداخته است؛ «گفتمان حداکثری» که بر قدرت و هزینه‌سازی برای دشمن تأکید دارد، «گفتمان حداقلی» که بیش از هر چیز نگران هزینه‌های جنگ و تحریم است و در نهایت، «گفتمان اعتدالی» که آشنا آن را نه نقطه‌ای میان این دو، بلکه چارچوبی مستقل برای اداره قدرت و دفاع بر پایه سه اصل «عزت، حکمت و مصلحت» می‌داند. مولفه گفتمان حداکثری گفتمان حداقلی گفتمان اعتدالی

آمریکا و تهدید آن

آمریکا دشمنی با اراده مستقل است که با مذاکره و توافق متوقف نمی‌شود؛ باید هزینه حمله را برای آن بالا برد.

با کاهش تنش و مذاکره می‌توان زمینه درگیری را کاهش داد؛ اما گاهی نقش و اراده مستقل مهاجم کم‌رنگ می‌شود.

تهدید آمریکا باید جدی گرفته شود، اما مقابله با آن باید با محاسبه پیامدها و جلوگیری از شکل‌گیری ائتلاف علیه ایران همراه باشد.

مذاکره

مذاکره به‌تنهایی مانع جنگ نیست و حتی ممکن است به دشمن فرصت بازسازی توان بدهد.

مذاکره و گفت‌وگو ابزار اصلی کاهش تنش و جلوگیری از جنگ است.

مذاکره ضروری است، اما باید با اهرم قدرت همراه باشد و در خدمت افزایش امنیت ایران قرار گیرد.

توافق و تضمین

توافق بدون تضمین معتبر قابل اتکا نیست و ممکن است نقض شود.

توافق می‌تواند مسیر کاهش فشار، تحریم و تنش را هموار کند.

توافق باید تضمین اجرایی و پشتوانه قدرت و بازدارندگی داشته باشد.

بازدارندگی

با تحمیل هزینه سنگین و ملموس به دشمن ایجاد می‌شود.

نباید به تشدید تنش و افزایش خطر جنگ منجر شود.

باید معتبر، هدفمند و کنترل‌پذیر باشد؛ بازدارندگی با مجازات حداکثری یکی نیست.

جنگ

برای جلوگیری از تکرار تجاوز باید هزینه جنگ را برای دشمن بالا برد، حتی با پاسخ‌های سنگین.

جنگ هزینه انسانی، اقتصادی و اجتماعی بالایی دارد و باید تا حد امکان از آن جلوگیری …