این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
فهیمه نظری: اشغال ایران در سوم شهریور ۱۳۲۰ همچنان یکی از مناقشهبرانگیزترین رخدادهای تاریخ معاصر ایران است؛ واقعهای که با ورود همزمان نیروهای شوروی و بریتانیا، نهتنها بیطرفی اعلامشده ایران را درهم شکست، بلکه به فروپاشی سریع ارتشی انجامید که رضاشاه طی نزدیک به دو دهه از مهمترین نمادهای نوسازی و تمرکز قدرت در ایران معرفی میکرد. اما آیا ارتش ایران واقعاً توان مقاومت در برابر دو قدرت بزرگ نظامی آن روزگار را داشت؟ نقش سیاستهای رضاشاه، ضعف دستگاه دیپلماسی و شکاف میان دولت و جامعه در این شکست چه بود؟ آیا حضور اتباع آلمانی علت واقعی اشغال ایران بود یا بهانهای برای تحقق اهداف راهبردی متفقین؟ و در روزهایی که رضاشاه ناگزیر از کنارهگیری شد، محمدعلی فروغی چگونه توانست انتقال سلطنت به محمدرضاشاه را مدیریت کند؟ …
