به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در قرن شانزدهم، الیزابت بارتون، که یک خدمتکار خانگی بود، به عنوان زنی صاحببصیرت و پیشگو به شهرت رسید؛ اما زمانی که سر از فرمان پادشاه پیچید، بهایی سنگین پرداخت و سرانجامی هولناک یافت. آیا او یک شیاد بود یا قهرمانی شجاع در جهان دوران تودور؟
در سال ۱۵۲۵ میلادی، در روستایی کوچک در کنتِ انگلستان، خدمتکاری به نام الیزابت بارتون به شکلی خطرناک بیمار شد. او در حالت هذیان، بخشهایی از کتاب مقدس را زمزمه میکرد. اندکی بعد، وی شروع به فرو رفتن در خلسههایی شبیه به تشنج کرد و پیشگوییهای مذهبی بر زبان آورد. خبر مکاشفات او بهسرعت پیچید و مردم برای دیدن این زن جوانِ اسرارآمیز، دستهدسته به آنجا سرازیر شدند.
هشدار: این مقاله حاوی جزئیاتی است که ممکن است برای برخی خوانندگان آزاردهنده باشد.
پس از آنکه بارتون در حضور عموم دچار خلسهای چندساعته شد و گفته شد که همین امر بیماریاش را شفا بخشید، او را «صاحببصیرتی راستین» نامیدند. یکی از هزاران شاهد عینی حاضر در صحنه گفت: «چهرهاش به شکلی عجیب دگرگون شده بود، زبانش از دهان بیرون افتاده و چشمانش گویی از حدقه درآمده بودند.»
بارتون سپس وارد صومعهای کوچک در کانتربری شد و تأثیری شگرف بر انگلستانِ دوران تودور گذاشت. شخصیتهای مذهبی بلندپایه، اشرافزادگان و حتی خودِ پادشاه هنری هشتم، همگی با او مشورت میکردند. اما پیشگوییهای او به شکلی خطرناک رنگوبوی سیاسی گرفت و به سقوط تراژیکش انجامید. اکنون کتابی که بهتازگی با عنوان «قهرمانان زن جهان تودور» (Heroines of the Tudor World) به چاپ رسیده، اهمیت تاریخی او را بازنگری کرده است.
«همه او را جدی میگرفتند؛ فارغ از اینکه مکاشفاتش حقیقی بود یا نه، مردم به آنها ایمان داشتند.» – شارون بنت کانلی
افزایش محبوبیت بارتون با دوران «اصلاحات دینی» (گسست میان کاتولیکها و پیروان مصلحان پروتستان) که به انگلستان رسیده بود، همزمان شد. تا دهه ۱۵۲۰ میلادی، اندیشههای پروتستانی از اروپای قارهای به انگلستان راه یافته بود؛ اندیشههایی که ثروت کلیسای کاتولیک را نقد میکرد و قدرت پاپ را به چالش میکشید.
«الیزابت بارتون، خدمتکار جوان، مدعی شد که در کلیسای کوچک و روستایی “بانوی ما” (Chapel of Our Lady)
…
