از علیرضا قربانی و همه عوامل اجرایی کنسرت شیراز باید صمیمانه تشکر کرد ، هنرمندی که در سالهای فعالیت حرفهای خویش ، با حفظ اصالت هنری و وفاداری به موسیقی ایرانی ، مسیر خود را با ثبات و استمرار ادامه داده و با تولید و اجرای آثار شایسته، همواره به سلیقه و شعور مخاطب احترام گذاشته است.
قربانی از آن دسته هنرمندانی است که موفقیت را صرفاً در دیدهشدن و پرمخاطب بودن جستوجو نمیکند، بلکه تلاش دارد میان ریشههای موسیقی ایرانی و نیاز و ذائقه مخاطب امروز پیوندی محترم و با سلیقه برقرار کند. استمرار او در تولید آثار باکیفیت و پرهیز از فاصله گرفتن از هویت هنری ، بخشی از اصالتی است که نام او را برای مخاطبان موسیقی قابل احترام کرده است.
کنسرت وی در شیراز نیز تنها یک اجرای موسیقی نبود بلکه اثری فاخر بود از صدایی دلنشین، نوازندگانی جوان و در عین حال حرفهای، طراحی صحنه و نورپردازی چشمنواز و البته مردمی که با موسیقی همراه شدند، همخوانی کردند و از لحظهلحظه اجرا لذت بردند.
حضور نوازندگان جوان و توانمند در کنار یکدیگر و همراهی مردم با اجرا، نکتهای قابل تأمل را به ذهن میآورد؛ اینکه انسان همانطور که برای سلامت جسم خود به خوراک و تغذیه مناسب نیاز دارد، برای روح و روان خود نیز به خوراک فرهنگی و هنری نیازمند است.
در روزگاری که بخش قابل توجهی از زندگی مردم با فشارهای اقتصادی، دغدغههای معیشتی و خستگیهای روزمره گره خورده، شاید بیش از هر زمان دیگری به لحظاتی نیاز داریم که بتوانیم فارغ از هیاهوی روزمره، ساعاتی را با موسیقی، هنر و زیبایی سپری کنیم.
البته نمیتوان از هزینه بلیت کنسرت و فشار اقتصادی موجود بر خانوادهها چشم پوشید. قیمت بلیت برای بسیاری از شهروندان همچنان یک مسئله جدی است و لازم است متولیان فرهنگی و برگزارکنندگان برای دسترسی اقشار بیشتری از مردم به برنامههای فرهنگی، راهکارهای اساسی و عملی پیدا کنند.
با این حال، اگر هزینههای امروز زندگی را با واقعیتهای موجود مقایسه کنیم، شاید بتوان از زاویه دیگری …
