به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ عصر طلایی جرایم سازمانیافته در آمریکا، تنها در کوچهپسکوچههای تاریک رقم نخورد، بلکه در روز روشن پدیدار شد؛ در عکسهای بازداشتگاهی پلیس، تصاویر صحنه دادگاهها و عکسهای خبری که گانگسترها را با جسارتی به تصویر کشیدهاند که امروزه باورنکردنی به نظر میرسد.
این مردان امپراتوریهای تبهکاری را بنا نهادند که به شهرها شکل داد، بر سیاست اثر گذاشت و ردپایی پاکنشدنی بر هویت این کشور برجای گذاشت.
از سازمان «مرگ، شرکت با مسئولیت محدود» (Murder, Inc) گرفته تا «تشکیلات شیکاگو» (Chicago Outfit)، عکسهای بهجامانده از این دوران پرآشوب، روزهای آغازین جرایم سازمانیافته را همانگونه که واقعاً بود به نمایش میگذارند: خشن، بیرحم و بسیار پیچیدهتر از تصویرهای رمانتیک و خیالپردازانهی هالیوود.
توماسو پتو (نفر دوم از چپ) تحت اسکورت پلیس در نیویورک، ۱۹۰۳.
پتو، آدمکش اجارهای گروه «مورلو»، نمادی از بازوی اجرایی خشن
یکی از نخستین خانوادههای تبهکاری شناختهشده در آمریکا بود.
در حالی که فیلمها، سریالها و کتابهای بیشماری سلطه مافیای ایتالیایی را بر جغرافیای تبهکاری آمریکا به تصویر کشیدهاند، تاریخ واقعی چگونگی تبدیل مافیا به چنین نیروی مهیبی، حتی از هر داستان تخیلی نیز جذابتر است.
در طول قرن بیستم، برخی از تأثیرگذارترین و بدنامترین چهرههای آن دوران، از دل دنیای زیرزمینی برخاستند.
این چهرهها صرفاً مرتکب جرم نمیشدند؛ آنها مسیر جامعه آمریکا را به شکلی بنیادین دگرگون کردند و میراثی برجای گذاشتند که چه خوب و چه بد، تأثیراتش تا به امروز حس میشود.
آلبرت آناستازیا لقب هولناک خود، یعنی «جلاد اعظم» را حاصل دههها خشونت بیرحمانه به دست آورد.
او با ارتقا در تشکیلات «جو ماسریا» در دهه ۱۹۲۰، درنهایت فرماندهی
سازمان مخوف «مرگ، شرکت با مسئولیت محدود» را به دست گرفت؛
سازمانی متشکل از آدمکشهای اجارهای که در دهه ۱۹۳۰ سراسر دنیای زیرزمینی را در وحشت فرو برد.
مافیای آمریکا به شکلی که امروزه میشناسیم، شاید هرگز بدون «سالواتوره مارانزانو» شکل نمیگرفت؛ مهاجری سیسیلی که روزگاری آرزو داشت کشیش کاتولیک شود.
اما …
