به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از فرادید؛ برای سالها گوبکلیتپه عمدتاً به عنوان یک مرکز آیینی و مذهبی در نظر گرفته میشد؛ مکانی که شکارچیگردآورندگان از نقاط مختلف در آن گرد هم میآمدند تا مراسمی خاص برگزار کنند. اما کاوشهای تازه تصویر پیچیدهتری ارائه میکنند. شواهد جدید نشان میدهند که دستکم در دورهای از تاریخ این محوطه، انسانها نه فقط برای برگزاری آیینها، بلکه برای زندگی روزمره نیز در آنجا ساکن بودهاند؛ یافتهای که میتواند برداشتهای پیشین درباره ماهیت و کارکرد گوبکلیتپه را تغییر دهد.
گوبکلیتپه یک محوطه باستانشناسی کوهستانی در جنوبشرقی ترکیه است که مجموعهای از سازههای یادمانی عظیم را در خود جای داده است. ستونهای سنگی این مجموعه گاه به ارتفاع ۵٫۵ متر میرسند و بسیاری از آنها با نقشهایی پیچیده و هنرمندانه تزئین شدهاند.
برای تصور ابعاد و اهمیت آن میتوان گوبکلیتپه را با استونهنج مقایسه کرد؛ با این تفاوت که گوبکلیتپه هم بسیار بزرگتر و پرجزئیاتتر است و هم حدود چند هزار سال قدیمیتر.
این مجموعه در چندین مرحله و در فاصله حدود ۹۶۰۰ تا ۸۲۰۰ پیش از میلاد ساخته و توسعه یافته است. این تاریخ به دورانی بازمیگردد که جهان تازه از آخرین عصر یخبندان خارج شده بود و کشاورزی نیز در برخی نقاط جهان هنوز در مراحل ابتدایی شکلگیری قرار داشت.
به همین دلیل، گوبکلیتپه برای باستانشناسان اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا نشان میدهد جوامع انسانی در زمانی بسیار زودتر از آنچه پیشتر تصور میشد، توانایی سازماندهی نیروی انسانی، ساخت بناهای عظیم و ایجاد فضاهای پیچیده اجتماعی و آیینی را پیدا کرده بودند. کاوشهای جدید در گوبکلیتپه
بخشی از کاوشهای جدید بر محدودهای به وسعت حدود ۸۰ در ۷۰ متر متمرکز شده است؛ منطقهای که فاصله چندانی با سازههای عظیم و مشهور گوبکلیتپه ندارد، اما تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته بود.
نتایج کاوش در این بخش، وجهی کاملاً متفاوت از محوطه را آشکار کرده است؛ وجهی که بیشتر به زندگی روزمره و سکونت شباهت دارد تا فعالیتهای صرفاً آیینی.
بررسیهای سطحی و مطالعات ژئومغناطیسی نشان داده بودند که در این قسمت احتمالاً چندین بنای عمومی بزرگ و چهارگوش وجود داشته است.
نجمـی کارول، …
