به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تراکتور از همین ابتدای فصل دارد یک پیام روشن برای رقبا میفرستد؛ برای قهرمانی آمده، نه برای امتحان کردن شانسش. ۴ بازی، ۴ برد، ۱۲ امتیاز کامل و صفر گل خورده؛ کارنامهای که شاید برای توصیفش نیازی به هیچ تحلیل پیچیدهای نباشد. تراکتور صددرصد امتیازها را گرفته، تمام بازیها را با کلینشیت پشت سر گذاشته و حالا یکه و تنها به صدر جدول تکیه زده؛ بالاتر از تیمهایی که با سروصدای فراوان برای قهرمانی بسته شدهاند.
اما شاید مهمتر از عددها، کیفیت ۳ برد اخیر تراکتور باشد. آنها در ۳ هفته متوالی از ۳ بازی دشوار عبور کردند؛ ۳ مسابقهای که میتوانست برای هر تیمی دردسرساز شود. سه هفته پیش در اصفهان سپاهان را زمینگیر کردند، هفته گذشته پرسپولیسِ پرستاره و نونوار شده را در ورزشگاه بدون تماشاگر تبریز شکست دادند و این هفته در یزد از سد چادرملوی چغر و بدبدن گذشتند؛ تیمی که بازی مقابلش برای هر حریفی ساده نیست. تازه یزد برای تراکتور همیشه فقط یک شهر و یک ورزشگاه نبوده؛ زمین مسابقهای بوده که معمولاً حاشیه هم کم نداشته است.
اما تراکتور این بار به همه اینها بیاعتنا بود. سپاهان باشد، پرسپولیس باشد یا چادرملو، مدعی باشد یا متوسط، پرستاره باشد یا ته جدولی؛ تراکتور فعلاً یک نسخه بیشتر ندارد: برد. این شاید مهمترین ویژگی تراکتور جدید باشد. تیمی که در ابتدای فصل نشان داده برایش اسم و رسم حریف تعیینکننده نیست. آنها وارد زمین میشوند تا ۳ امتیاز را بگیرند و ظاهراً چندان هم برایشان مهم نیست که این ۳ امتیاز چگونه به دست میآید.
البته در این شروع رویایی، سهم جواد نکونام را نباید بیش از اندازه بزرگ کرد. واقعیت این است که تراکتور فعلی بیشتر از آنکه نان تفکرات سرمربی جدیدش را بخورد، از ثبات تیمی، کیفیت ستارهها و ساختار شکلگرفته فصل قبل تغذیه میکند.
نکونام تنها ۵ روز مانده به آغاز لیگ ناگهان روی نیمکت تراکتور نشست. طبیعی است که در چنین شرایطی فرصت چندانی برای پیاده کردن …
