به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پاسخ به سؤالِ یک پرسشگر از مرکز ملی پاسخگوئی به سوالات دینی ارائه شده است:
پرسش:
اصطلاح «تاریخ قرآن» یکی از تعبیرهایی است که در ارتباط با قرآن به کار میرود؛ مراد از این تعبیر چیست؟ آیا این تعبیر با اصالت و الهیبودن قرآن منافات ندارد؟
پاسخ :
«تاریخ قرآن»، اصطلاح جدید پیرامون شناخت متن و صورت قرآن است و بر مجموعهای از علوم قرآنی از قبیل سرگذشت متن قرآن، وحی و کتابت آن، نزول و چگونگی مراحل آن، جمع و تدوین قرآن و ... اطلاق میشود. در این نوشتار کوتاه پس از اشاره به پیشینه این اصطلاح، منافاتنداشتن آن با اصالت قرآن را بیان میکنیم و درنهایت به معرفی برخی از آثار با عنوان «تاریخ قرآن» میپردازیم.
پیشینۀ اصطلاح «تاریخ قرآن»
اصطلاح «تاریخ قرآن» در کتابهای پیشینیان مشاهده نمیشود (1)؛ با وجود این، مباحث مربوط به تاریخ قرآن بهمثابۀ بخشی از «علوم قرآنی» (2) که از کهنترین علوم اسلامی است و دانشمندان مسلمان از سدههای آغازین اسلام به تدوین آنها اهتمام داشتهاند، بحث و بررسی شده است (3).
با ورود مستشرقان به عرصه تحقیق در زمینه علوم اسلامی، بخشی از علوم قرآنی که به پدیده وحی و نزول و چگونگی مراحل نزول و جمع و تدوین قرآن و ... مرتبط میشد، تاریخ قرآن (The History of the Quran) نام گرفت (4). قرآنپژوهان مسلمان در ابتدا اصطلاح «تاریخ قرآن» را پذیرا نشدند و در مواجهه با آن رویکردی انتقادی داشتند؛ ولی کمکم در میان اندیشمندان مسلمان معاصر نیز این گرایش به وجود آمد که برای رفع ابهامها و اشکالهای طرحشده از سوی مستشرقان تحقیقات گستردهتری دراینباره انجام دهند. بنابراین «تاریخ قرآن» بهمثابۀ مبحثی جداگانه در علوم قرآنی مطرح و مقالات و رسالهها و کتابهای فراوانی دراینباره تألیف شد.
بررسی منافات تاریخ قرآن با اصالت و الهیبودن قرآن
اصطلاح «تاریخ قرآن» دربرگیرندۀ مجموعهای از دانشهای قرآنی است که به شناخت و سرگذشت متن قرآن و کتابت وحی و جمع و تدوین این کتاب وحیانی مربوط میشود (5). «تاریخ» به معنای بازگویی سرگذشت هر موضوعی است و عنوان «تاریخ قرآن» به طور مشخص در پی بازگویی سرگذشت قرآن کریم و چگونگی نزول آن از لوح محفوظ …
