«رهروان امید» در فرهنگسرای نیاوران روی صحنه می‌رود

به گزارش ایلنا، کنسرت ارکستر VIVO به رهبری پانیذ فریوسفی، سه‌شنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵ در تالار رودکی برگزار می‌شود. 

این ارکستر در اجرای پیش‌رو آثاری از گئورگ فریدریش هندل، ادوارد الگار، پیوتر ایلیچ چایکوفسکی، محمد سعید شریفیان، محمدرضا تفضلی، مانی جعفرزاده و حسن رحیمی را می‌نوازد. همچنین بهراد علی قورچی به‌عنوان کنسرت مایستر و هورا جنیدی به‌عنوان مدیر اجرایی حضور دارند. 

کنسرت ارکستر ویوو (VIVO) از ساعت ۲۰ روز سه‌شنبه ۳ شهریورماه ۱۴۰۵ در تالار رودکی برگزار می‌شود و علاقه‌مندان می‌توانند بلیت این اجرا را از طریق سایت هنرتیکت تهیه کنند. انتهای پیام/

سایت خبری صدای زنجان نیوز نوشت: «در سال‌های اخیر، بخشی از هنرمندان استان زنجان به‌ویژه فعالان حوزه موسیقی و تئاتر، بیش از گذشته نسبت به محدود بودن فرصت‌های اجرا، کمبود بسترهای مناسب برای برگزاری برنامه‌های هنری و پیامدهای اقتصادی ناشی از این وضعیت گلایه‌مند شده‌اند؛ موضوعی که به اعتقاد آنان، نه‌تنها روند فعالیت حرفه‌ای هنرمندان را مختل کرده، بلکه بیکاری پنهان و آشکار در بدنه هنر استان را نیز تشدید کرده است.

فعالان هنری معتقدند نبود امکان مستمر برای برگزاری کنسرت، نمایش و دیگر رویدادهای فرهنگی، عملاً بخش مهمی از ظرفیت‌های انسانی و خلاق استان را به حاشیه رانده است. در شرایطی که هنر برای بسیاری از فعالان این عرصه تنها یک فعالیت ذوقی نیست و به‌عنوان شغل و مسیر معیشتی دنبال می‌شود، وقفه‌های طولانی در اجرا و محدود بودن امکان حضور در صحنه، فشار اقتصادی قابل توجهی را متوجه هنرمندان کرده است.

برنامه منسجمی برای اجراها وجود ندارد

رضا یکی از هنرمندان حوزه موسیقی در زنجان در گفت‌و‌گو با صدای زنجان اظهار کرد: نبود برنامه‌ریزی منسجم برای برگزاری اجراهای زنده، موجب شده گروه‌های موسیقی پس از ماه‌ها تمرین و صرف هزینه، در مرحله اجرا با موانع مختلف روبه‌رو شوند.

وی افزود: این وضعیت نه‌تنها انگیزه فعالیت را کاهش می‌دهد، بلکه باعث فرسایش تدریجی گروه‌های هنری و دور شدن نسل جوان از فعالیت حرفه‌ای در این عرصه می‌شود.

این هنرمند زنجانی با بیان اینکه در حوزه نمایش نیز شرایط تفاوت چندانی ندارد، اضافه کرد: برخی از فعالان تئاتر در زنجان می‌گویند محدود بودن سالن‌های مناسب و تعمیرات تنها سالن شهر در فرهنگسرا، کمبود حمایت‌های اجرایی و نبود چرخه پایدار اجرای عمومی، سبب شده تولیدات نمایشی پس از طی مراحل تمرین و آماده‌سازی، یا به اجرا نرسند یا با حداقل ظرفیت و کمترین بازدهی ممکن روی صحنه بروند.

او افزود: تئاتر در زنجان بیش از آنکه یک جریان مستمر و زنده باشد، در بسیاری از مواقع به فعالیتی مناسبتی و مقطعی تبدیل شده است.

این هنرمند زنجانی ادامه داد: ادامه این روند، آثار مخربی بر بدنه فرهنگی استان خواهد گذاشت؛ چرا که بیکاری در میان بازیگران، کارگردانان، نوازندگان، صدابرداران، طراحان صحنه، عوامل فنی و دیگر فعالان وابسته به حوزه هنر، تنها به از دست رفتن یک فرصت شغلی محدود نمی‌شود، بلکه به تضعیف زیست‌بوم فرهنگی استان نیز می‌انجامد.

رضا ادامه داد: در واقع، هر اجرای لغوشده یا هر برنامه‌ای که امکان برگزاری پیدا نمی‌کند، زنجیره‌ای از مشاغل مستقیم و غیرمستقیم را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

بخش خصوصی و خطر ورشکستگی

از سوی دیگر، برخی صاحب‌نظران فرهنگی بر این باورند که زنجان با وجود برخورداری از ظرفیت‌های قابل توجه در حوزه موسیقی، نمایش و هنرهای اجرایی، هنوز نتوانسته زیرساخت‌های لازم برای بهره‌برداری مؤثر از این ظرفیت‌ها را فراهم کند. کمبود سالن‌های استاندارد، محدود بودن فضاهای تخصصی اجرای تئاتر و موسیقی، و نبود نگاه اقتصادی به هنر، از جمله موانعی است که بارها از سوی هنرمندان مطرح شده است.

کاهش برگزاری کنسرت‌ها و محدود شدن اجراهای هنری در زنجان، تنها هنرمندان و فعالان فرهنگی را تحت تأثیر قرار نداده، بلکه مجموعه‌های خصوصی فعال در حوزه زیرساخت‌های فرهنگی را نیز با مشکلات جدی اقتصادی مواجه کرده است؛ موضوعی که این روزها درباره سالن هلال‌احمر زنجان بیش از گذشته مطرح می‌شود.

سالن هلال‌احمر زنجان که طی سال‌های اخیر به یکی از معدود فضاهای اصلی برگزاری کنسرت، برنامه‌های موسیقی و برخی رویدادهای فرهنگی استان تبدیل شده، اکنون به دلیل کاهش محسوس اجراها و محدود بودن برنامه‌های هنری، با چالش اقتصادی و خطر زیان‌دهی روبه‌رو است.

این مجموعه که بهره‌برداری آن در اختیار بخش خصوصی قرار دارد، بخش عمده هزینه‌های جاری، نگهداری و مدیریت خود را از محل برگزاری برنامه‌ها و فروش بلیت تأمین می‌کند و طبیعی است که رکود در بازار اجراهای هنری، مستقیماً بر تداوم فعالیت آن اثر بگذارد.

فعالان حوزه موسیقی معتقدند سالن هلال‌احمر در شرایط فعلی عملاً تنها فضای نسبتاً قابل استفاده برای برگزاری برخی کنسرت‌ها در مرکز استان محسوب می‌شود؛ سالنی که با وجود محدودیت ظرفیت در سال‌های گذشته بار اصلی اجراهای موسیقی را بر دوش کشیده است. با این حال، کاهش تعداد اجراها و طولانی شدن فاصله میان برنامه‌های هنری، موجب شده چرخه اقتصادی این مجموعه با اختلال مواجه شود.

برخی برگزارکنندگان برنامه‌های فرهنگی نیز می‌گویند هزینه‌های ثابت سالن، تجهیزات صوتی و نوری، نیروی انسانی، نگهداری مجموعه و سایر هزینه‌های اجرایی، مستقل از تعداد برنامه‌ها پابرجاست و وقتی اجراها کاهش پیدا می‌کند، فشار مالی مستقیم متوجه بخش خصوصی می‌شود. به گفته آنان، در چنین شرایطی ادامه فعالیت اقتصادی سالن بدون حمایت و رونق نسبی اجراها دشوار خواهد بود.

برگزاری کنسرت‌ها براساس ملاحضات اجتماعی و سیاسی اتفاق می‌افتد

در پی گلایه‌های مطرح شده از سوی برخی از فعالان حوزه هنر و موسیقی در استان زنجان مبنی بر وجود سخت‌گیری در صدور مجوزهای برگزاری کنسرت، جعفر محمدی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان، به تبیین حقایق موجود و تشریح موانع واقعی پیش روی این حوزه پرداخت.

وی با تاکید بر اینکه ممنوعیت قانونی برای برگزاری کنسرت وجود ندارد، چالش‌های موجود را در دو محور اصلی ملاحظات محیطی-اجتماعی و فقدان زیرساخت‌های استاندارد قرار داد.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان در پاسخ به ادعای وجود محدودیت‌های بی‌مورد، تصریح کرد: در نظام اداری و قانونی ما، هیچ مانع یا ممنوعیت مشخصی برای هر کسی که درخواست مجوز می‌دهد وجود ندارد. هر درخواستی که شرایط لازم را داشته باشد، فرآیند بررسی آن طی می‌شود. اما آنچه به عنوان سخت‌گیری از سوی هنرمندان تعبیر می‌شود، در واقع ملاحظات شرایط خاص است.

وی با اشاره به تأثیر مستقیم فضای عمومی بر تصمیمات، افزود: ما نمی‌توانیم صرفاً به قانون خشک نگاه کنیم؛ بلکه باید شرایط اجتماعی، سیاسی و امنیتی جامعه را نیز لحاظ کنیم. برای مثال، در ایام محرم، یا در بازه‌های زمانی که استان با رویدادهای خاصی از جمله مراسم‌های مربوط به شهدای گرانقدر و مسائل امنیتی مرتبط با تجمع‌های انسانی مواجه است، برگزاری کنسرت‌های پاپ یا برنامه‌های شاد، با مقتضیات آن دوران همخوانی ندارد. ما موظف هستیم هماهنگی‌های لازم را با مراجع ذی‌صلاح انجام دهیم تا از بروز هرگونه تداخل یا مشکل امنیتی جلوگیری شود.

محمدی همچنین خاطرنشان کرد: پیش از این نیز همواره مدافع برگزاری برنامه‌های شاد بوده‌ایم، اما شرایط فعلی ایجاب می‌کند که برنامه‌ریزی‌ها با دقت بیشتری و با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی و اجتماعی انجام پذیرد.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان افزود: کمبود سالن‌های استاندارد، یکی از بزرگ‌ترین مانع واقعی در برابر هنر است.

زنجان نیاز به سالن ۱۵۰۰ نفری دارد

وی با بیان اینکه وضعیت سالن‌ها در مرکز استان و شهرستان‌هایی نظیر خدابنده و خرم‌دره گفت: در حالی که ظرفیت سالن‌های شهرستان‌ها معمولاً بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ نفر است، اما این ظرفیت‌ها برای برگزاری کنسرت‌های سطح بالا اصلاً کافی نیست. برای اینکه بتوانیم برنامه‌هایی در سطح استان داشته باشیم، همچنین ما در مرکز استان به حداقل یک سالن با ظرفیت ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ نفر نیاز داریم.

وی با تحلیل اقتصادی برگزاری کنسرت، توضیح داد: برگزاری کنسرت با حضور هنرمندان تراز اول موسیقی ملی و سنتی، مانند استاد همایون شجریان، علیرضا قربانی یا شهرام ناظری، هزینه‌های ثابت بسیار بالایی دارد. وقتی این هزینه‌ها بر تعداد صندلی‌های یک سالن کوچک تقسیم شود، از نظر اقتصادی هیچ توجیهی برای برگزارکننده نخواهد داشت. سالن‌های فعلی زنجان پاسخگوی این نوع برنامه‌های فاخر نیستند.

محمدی افزود: اگر بخواهیم برای جبران کمبود سالن به سراغ استادیوم‌های ورزشی برویم، با دو چالش بزرگ روبرو هستیم نخست، عدم تناسب و عدم رعایت شأن و وقار موسیقی فاخر در چنین فضاهای باز و ورزشی؛ و دوم، دشواری‌های بسیار زیاد در مدیریت امنیت و نظم جمعیت در چنین محیط‌هایی.

جعفر محمدی ضمن ابراز همدردی با دغدغه‌های هنرمندان، بر این نکته تأکید کرد که تا زمانی که زیرساخت‌های فیزیکی (سالن‌های با ظرفیت بالای ۱۵۰۰ نفر) مهیا نشود و هماهنگی‌های لازم با مراجع امنیتی و اجتماعی انجام نگیرد، میزبانی از برنامه‌های بزرگ در سطح استاندارد امکان‌پذیر نخواهد بود.

او تأکید کرد: انتظار می‌رود با ایجاد زیرساخت‌های مناسب، برنامه‌ها با خیال راحت و در بستری استاندارد برگزار شوند.»

انتهای پیام

گزارش ایلنا، ششمین آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسی‌جان» به همت دفتر پاسداشت زبان فارسی، امروز ۲۸ مردادماه در سالن صفارزاده حوزه هنری برگزار شد. 

در ابتدای این رویداد، ناصر فیض، مدیر دفتر پاسداشت زبان فارسی، با اشاره به فلسفه برگزاری این جلسات گفت: این جلسات تذکری برای توجه به زبان فارسی است. حوزه هنری از قدیم با عملکرد خود پاسدار زبان فارسی بوده و این تلاش‌ها برای متمرکز شدن این فعالیت‌ها انجام شده است. بنیادی‌ترین بخش‌های حوزه هنری، ادبیات بوده است و قرار شد جایی به‌طور اختصاصی به موضوع زبان فارسی بپردازد و دفتر پاسداشت زبان فارسی افتتاح شد. 

او ادامه داد: برگزاری کلاس‌های آموزشی ادبیات کهن، از جمله حافظ، عطار و بیهقی، با حضور استادان این حوزه نیز در همین راستا بوده است. 

فیض درباره اهدای نشان «سرو سیمین پارسی‌جان» گفت: ما این برنامه را برای تشویق افرادی که در حوزه زبان و ادبیات فعالیت می‌کنند، طراحی کرده‌ایم؛ کسانی که شاید وظیفه‌شان به‌طور مستقیم پاسداری از زبان فارسی نباشد، اما از ادبیات پاسداری می‌کنند. 

مدیر دفتر پاسداشت زبان فارسی افزود: سرو سیمین به‌صورت ماهانه به یک نفر اختصاص داده می‌شود تا از زحمات آن‌ها در فضای فرهنگی و رسانه‌ای تقدیر شود؛ اگرچه این افراد نیازی به دیده شدن ندارند، اما ما این کار را ادای دین خودمان به افرادی می‌دانیم که زبان و ادبیات فارسی را پاس می‌دارند. 

او، در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به نقش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در صیانت از زبان فارسی اظهار کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نهادی است که باید به صیانت از زبان فارسی بپردازد و عملکرد این نهاد در ترویج و پاسداری از این زبان اثرگذار است. 

فیض در پایان خاطرنشان کرد: ما از کسانی که به زبان توجه دارند تقدیر می‌کنیم؛ چراکه ضربه‌پذیرترین بخش‌های یک فرهنگ، زبان آن است و ما هرچه داریم از همین زبان داریم. 

محمد معتمدی در بخش بعدی این برنامه با اشاره به عملکرد حوزه هنری در سال‌های گذشته گفت: فکر می‌کنم حوزه هنری جزو نهادهایی بوده که می‌تواند از کارنامه خود دفاع کند؛ شاید یکی از دلایل آن، دستخوش تغییرات مدیریتی نشدن وعدم ورود به جناح‌بندی‌های سیاسی بوده است. 

این خواننده با انتقاد از نبود برنامه‌ای واحد در حوزه موسیقی افزود: متأسفانه نهادهای مختلف فرهنگی و هنری نتوانسته‌اند طی این سال‌ها برنامه واحدی در حوزه موسیقی داشته باشند، در حالی که موسیقی حامل ادبیات است. موسیقی هم از نظر بودجه و هم از منظر توجه، کمتر مورد لطف و حمایت قرار گرفته است. 

معتمدی با اشاره به نمونه‌هایی از کم‌توجهی به موسیقی اظهار کرد: پنهان کردن و نادیده گرفتن موسیقی باعث وقوع اتفاقاتی شده است که با باورهای دینی، ملی و فرهنگی ما سازگار نیست و اساساً نباید رخ می‌داد. 

او، ادامه داد: چرا باید نهادهایی داشته باشیم که در حوزه ادبیات برای واژه‌ها جایگزین تعیین کنند، اما مردم ارزش این تلاش‌ها را ندانند؟ من همیشه فکر می‌کنم اگر روزی مسئولیتی داشته باشم، روی عزت‌نفس ملی تمرکز می‌کنم؛ چراکه اگر عزت‌نفس ما ترمیم شود، در حوزه ادبیات، سیاست بین‌الملل، اقتصاد و دیگر عرصه‌ها نیز بسیاری از مسائل اصلاح خواهد شد. 

معتمدی در پایان تأکید کرد: عزت‌نفس، خطرناک‌ترین و ویرانگرترین چیزی است که جامعه ما را تهدید می‌کند و فکر می‌کنم باید برای ترمیم و تقویت آن تلاش کنیم. 

معتمدی با بیان اینکه خود را شایسته دریافت این جایزه نمی‌داند، گفت: آدم‌های تأثیرگذارتر از من در حوزه ادبیات وجود دارند. با این حال، دریافت این نشان برای من ارزشمند است. 

بهانه «سرو سیمین پارسی‌جان»، خدمت به زبان فارسی است

در ادامه این برنامه، میلاد عرفان‌پور شاعر و رئیس مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری، در این مراسم با اشاره به اهمیت نشان «سرو سیمین پارسی» گفت: همین که نام پارسی در این نشان آمده، به آن ارزش می‌دهد. درست است که این نشان جنبه مادی و مالی ندارد، اما از بسیاری از نشان‌ها بالاتر است؛ چراکه بهانه اعطای آن، خدمت به زبان فارسی است. 

او، با اشاره به اهمیت توجه خوانندگان به ادبیات فارسی افزود: در این سال‌ها بسیار دیده‌ام که خواننده‌ای اثری را می‌خواند و حتی پس از پایان تولید، مفهوم آن را نمی‌داند. اما در این میان، خواننده فرهیخته‌ای چون محمد معتمدی با جان و دل با زبان فارسی نسبت دارد، ادبیات ما را می‌شناسد و به سراغ قطعات و اشعاری می‌رود که شاید کمتر کسی باور کند یک خواننده برای آواز به سراغ چنین شاعرانی برود. 

رئیس مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری ادامه داد: امیدوارم توفیقات محمد معتمدی و آفرینش‌های او در عرصه موسیقی بیشتر شود و مطالبات او در فضای فرهنگی و حکمرانی حوزه موسیقی نیز به نتیجه برسد. این موسیقی علمی و درست ماست که می‌تواند چنین باری را بر دوش بکشد و امیدوارم این خدمت به زبان فارسی تداوم داشته باشد. 

«سرو سیمین پارسی جان» به محمد معتمدی و دو فعال زبان فارسی رسید

تمرکز رسانه «من لهجه دارم» بر تنوع لهجه‌های مختلف زبان فارسی

امید مهدی‌نژاد شاعر و مؤسس صفحه «من لهجه دارم» در بخش دیگری از ششمین آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسی‌جان» گفت: معتقدم هر اتفاقی که در راستای تقویت، تحکیم و ترویج زبان فارسی رخ دهد، کاری ارزشمند و مبارک است و حوزه هنری هم از آغاز به موضوع پرداخته و با دفتر پاسداشت زبان فارسی بر این حوزه متمرکز شده است. 

او درباره رسانه «من لهجه دارم» اظهار کرد: این رسانه کار خود را از سال ۱۴۰۰ آغاز کرد و مسئله‌اش هم این بود که به تنوع و رنگینی لهجه‌های مختلف زبان فارسی از زبان کسانی که به این لهجه‌ها و گویش‌ها تکلم دارند، بپردازد. ما در این رسانه به نکات شیرین ضرب‌المثل‌ها و ماجراهای جالبی که بخاطر اختلاف لهجه‌ها ممکن است در لهجه‌ها رخ دهد، متمرکز شده‌ایم. 

مهدی‌نژاد افزود: ما در پرداخت به لهجه‌ها نکات متعددی را فهمیدیم که خیلی جالب و لذت‌بخش بود، برای مثال متوجه شدیم که چه افرادی روی گویش‌هایشان حساس هستند یا به کدهایی رسیدیم که نشان از ارتباط میان برخی لهجه‌هاست. 

کارهای بر زمین‌مانده در حوزه زبان فارسی بسیار زیاد است

محمدمهدی باقری، مدیر «مؤسسه ویراستاران»، در آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسی‌جان» گفت: از سال ۱۳۸۸ شروع کردیم؛ همان سالی که خیلی‌ها می‌گفتند باید از ایران رفت، اما ما تمام‌قد پای این کار ماندیم تا اثرگذار باشیم. قصه فرهنگ را انتخاب کردیم که بنیادین است و زبان معیار را هم انتخاب کردیم که در کشور ما فراموش شده است. 

او، ادامه داد: از سال ۱۳۸۸ تاکنون حدود ۷۰ میلیون واژه را ویرایش کرده‌ایم و در حوزه آموزش نیز در ۲۱ شهر ایران و دو شهر خارج از کشور دوره‌های آموزشی برگزار کرده‌ایم. 

باقری با اشاره به تعداد افرادی که در دوره‌های آموزشی این مؤسسه شرکت کرده‌اند، اظهار کرد: به زبان آمار، حدود ۲۰ هزار مهارت‌جو در کارگاه‌های ما شرکت کرده‌اند. در تولید محتوا برای زبان فارسی نیز با دست خالی تلاش کردیم. 

مدیر مؤسسه ویراستاران تأکید کرد: مطلقاً برای هیچ‌کدام از برنامه‌هایمان ریالی از نهادهای دولتی نگرفته‌ایم و تمام این فعالیت‌ها به‌صورت خودجوش و از سر عشق به زبان فارسی انجام شده است. 

او، در پایان خاطرنشان کرد: کارهای بر زمین‌مانده در حوزه زبان فارسی بسیار زیاد است و امیدوارم با کمک همه کسانی که دل در گرو این زبان و فرهنگ دارند، نهادها قوی‌تر عمل کنند و باعث بالندگی در این حوزه شوند. 

در پایان این مراسم، از محمد معتمدی، امید مهدی‌نژاد و محمدمهدی باقری به پاس فعالیت‌ها و خدمات آنان در حوزه زبان فارسی با اهدای نشان «سرو سیمین پارسی‌جان» تقدیر شد. انتهای پیام/