تینا مزدکی_ این اتفاق نقطه عطف مهمی برای صنعت کشتیسازی روسیه، ناوگان شمالی و نیروی دریایی این کشور محسوب میشود؛ چرا که بازسازی و نوسازی این ناو، با فاصله، جاهطلبانهترین برنامهای بوده که برای ناوگان سطحی روسیه در دوران پس از فروپاشی شوروی آغاز شده است.
«آدمیرال ناخیموف» ۲۵۱ متر طول دارد و وزن آن در حالت بارگیری کامل حدود ۲۸ هزار تن است؛ مشخصاتی که آن را بهمراتب بزرگتر و مجهزتر از سایر شناورهای رزمی سطحی جهان تبدیل میکند. بازگشت ناو هستهای پس از ۲۸ سال
«آدمیرال ناخیموف» در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ بار دیگر به آب انداخته شد و سپس در اوت همان سال، برای نخستین بار طی ۲۸ سال با استفاده از نیروی پیشران خود به دریا رفت. این ناو در اول ژوئن، مرحله نهایی آزمایشهای دریایی خود را آغاز کرد و در ۲۱ ژوئیه نیز تأیید شد که پس از مرحله دیگری از آزمایشها به بندر سورودوینسک بازگشته است.
«الکساندر موژایف»، فرمانده نیروی دریایی روسیه، در اواخر ژوئیه اعلام کرده بود که این ناو در مراحل پایانی آزمایشهای پس از نوسازی قرار دارد و آزمایشهای جامع آن پیش از پذیرش رسمی در خدمت در حال انجام است. او همچنین گفته بود «آدمیرال ناخیموف» پیش از پایان سال ۲۰۲۶ وارد خدمت خواهد شد.
میراثی از دوران اوج کشتیسازی شوروی
«آدمیرال ناخیموف» میراث دورهای است که روسیه از صنایع پیشرفته و پیشرو برای ساخت شناورهای رزمی سطحی برخوردار بود؛ با این حال، انتظار نمیرود روسیه دستکم برای چند دهه آینده شناوری با قابلیتهای مشابه این ناو بسازد.
ناوهای کلاس «کیروف» تنها به دلیل ابعاد بزرگ خود قابل توجه نیستند، بلکه از طراحی بسیار پیچیده و پیشرفتهای برخوردارند. این شناورها با در نظر گرفتن امکانات رفاهی مناسب برای خدمه طراحی شدهاند تا امکان انجام مأموریتهای طولانیمدت در دریا را فراهم کنند.
هر یک از این ناوها به دو راکتور هستهای آب تحت فشار «کیان-۳» مجهز است که توربینهای بخار را به حرکت درمیآورند. مجموع توان تولیدی این سامانه به حدود ۱۴۰ هزار اسببخار میرسد و نیاز شناور به سوختگیری مجدد را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد.
همچنین امکانات موجود در این ناو امکان استقرار حداکثر سه بالگرد سنگین را فراهم میکند؛ بالگردهایی که میتوانند برای پشتیبانی و تأمین مجدد تجهیزات مورد استفاده قرار گیرند. …
