به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ کمتر سریال تلویزیونی توانسته است به اندازه «تد لاسو» بر نگاه آمریکاییها به یک ورزش تأثیر بگذارد. مربی سابق فوتبال آمریکایی در دسته دوم دانشگاهی (فوتبال آمریکایی، نه فوتبال) که بهشدت خوشبین بود و اهل کانزاسسیتی محسوب میشد، از سوی همسر سابق و اجتماعی مالک یک باشگاه انگلیسی استخدام شد تا آن باشگاه را به شکست بکشاند؛ اما به شکلی غیرمنتظره توانست در دوران همهگیری کرونا، فوتبال را به یک پدیده فرهنگی تبدیل کند و میلیونها بینندهای را که پیش از آن حتی یک مسابقه فوتبال ندیده بودند، با رقابتها، هواداری و آیینهای این ورزش آشنا کند.
این سریال باعث شد آنها باور کنند که «فوتبال، زندگی است.»
وقتی سریال سه سال پیش با کسب مقام دوم AFC ریچموند در لیگ برتر انگلیس و به سرانجام رسیدن چندین خط داستانی به پایان رسید، به نظر میرسید پایانی مناسب برای داستان تد و همچنین مخاطبان باشد. سه فصل این سریال بار دیگر به بینندگان یادآوری کرده بود که چرا مردم عاشق «بازی زیبا» میشوند.
اکنون این سریال با چالشی جاهطلبانهتر بازگشته است. این بار به جای بازگرداندن مخاطبان به فوتبال مردان، تمرکز خود را روی فوتبال زنان گذاشته است. اما برخلاف سال ۲۰۲۰ که این سریال به میلیونها نفر کمک کرد با فوتبال آشنا شوند، فوتبال زنان دیگر نیازی به یک سریال تلویزیونی ندارد تا توضیح دهد چرا اهمیت دارد. پرسش اصلی این است که آیا این مجموعه میتواند تحول فوتبال زنان را به تصویر بکشد؟
سال ۲۰۲۰ سال عجیبی بود. در حالی که در دوران همهگیری کرونا مشغول ارسال پیامهای لغو مراسم عروسی خودم بودم، بهتدریج بیش از پیش به داستان تد، با بازی جیسون سودیکیس، ربکا وِلتون، با بازی هانا وادینگهام، و AFC ریچموند علاقهمند شدم. تا قسمت پایانی، به نوعی به هوادار این باشگاه خیالی تبدیل شده بودم و داستان آنها بهعنوان یک تیم غیرمدعی را دنبال میکردم. برای یک خبرنگار ورزشی، چنین احساسی نادر است. من تمام دوران حرفهای خود را صرف پوشش باشگاههای واقعی کردهام، نه باشگاههای خیالی. با این حال، «تد لاسو» توانست بار دیگر فوتبال را به موضوعی شخصی تبدیل کند. اگر این سریال توانسته بود چنین تأثیری بر فردی بگذارد که خودش در حوزه فوتبال فعالیت میکرد، …
