به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از فرادید؛ در تپههای مشرف به شهر ماکومر واقع در جزیره ساردینیای ایتالیا، باستانشناسان موفق به کشف یکی از آرامگاههای موسوم به «آرامگاه غولها» شدند؛ بنایی که سالها زیر پوشش انبوه گیاهان و آوار طبیعی پنهان مانده بود. این کشف از سوی اداره میراث فرهنگی ساردینیا اعلام شد. پژوهشگران این آرامگاه را یکی از سالمترین نمونههای شناختهشده از بناهای تدفینی تمدن نوراگی در سالهای اخیر میدانند.
این آرامگاه در محوطه باستانی «کاراتزو ایدیا» در محدوده شهرداری بورتیگالی و در نزدیکی شهر ماکومر قرار دارد. کشف آن در جریان پروژهای دیگر صورت گرفت؛ گروههای باستانشناسی در حال کاوش و مرمت یک نوراگه (برج سنگی متعلق به تمدن نوراگی) در همان محوطه بودند که بررسیهای میدانی معمول، آنها را به وجود این آرامگاه هدایت کرد. پس از جلب همکاری مالکان زمین، پوشش گیاهی و بقایای انباشتهشده پاکسازی شد و سازهای آشکار گردید که وضعیت حفاظتی آن بسیار بهتر از انتظار بود.
این آرامگاه که سالها در زیر پوشش متراکم گیاهان مدفون مانده بود، همچنان اتاق تدفین و فضای نیمدایرهای شاخص خود، موسوم به «اگزدرا» را حفظ کرده است؛ ویژگیهایی که اطلاعات تازهای درباره آیینهای تدفین تمدن نوراگی در اختیار پژوهشگران قرار میدهد.
این آرامگاه در دامنه جنوبی تپه «کراستو لیتو» و در ارتفاع حدود ۷۴۰ متری از سطح دریا قرار گرفته است؛ جایگاهی که احتمالاً هم به دلیل چشمانداز گسترده آن و هم به سبب اهمیت آیینیاش انتخاب شده بود. از این نقطه، چشماندازی وسیع بر دشت ماکومر، فلاتهای آباسانتا و پائولیلاتینو و همچنین تپههای منطقه نوئورو و خلیج اوریستانو دیده میشود. چنین موقعیتی نشان میدهد که این مکان در شبکه گسترده سکونتگاههای تمدن نوراگی در ساردینیا جایگاهی مهم و مرکزی داشته است.
این بنا با بلوکهای سنگی تراکیت ساخته شده و مهمترین عناصر معماری آرامگاههای جمعی نوراگی را حفظ کرده است؛ ازجمله اتاق تدفین مشخص و اگزدرای نیمدایرهای باشکوهی که در مقابل ورودی قرار دارد و یکی از شناختهشدهترین و نمادینترین ویژگیهای «آرامگاههای غولها» در ساردینیاست.
آنچه بیش از همه توجه پژوهشگران را جلب کرده، جزئیاتی کمنظیر در فضای داخلی بناست. اتاق تدفین در …
