تینا مزدکی_یک بونوبو ماده به نام «لوئیز» در پناهگاهی در ژاپن به ثبت یکی از طولانیترین نمونههای حافظه اجتماعی در میان حیوانات غیرانسانی کمک کرد. هنگامی که تصویری از خواهرش «لورتا» را که بیش از ۲۶ سال او را ندیده بود به لوئیز نشان دادند، این بونوبو با دقت به چهره آشنا خیره شد و تقریباً توجهی به بونوبوی غریبه در کنار تصویر نکرد. این رفتار نشان میدهد که میمونهای بزرگ میتوانند خاطرات مربوط به اعضای خانواده و دوستان خود را برای بخش قابلتوجهی از طول عمر طبیعیشان حفظ کنند.
این یافتهها حاصل پژوهشی از سوی تیمی در دانشگاه جانز هاپکینز به سرپرستی «کریستوفر کروپینی»، روانشناس تطبیقی، و با نویسندگی اصلی «لورا سیمون لوئیس» است. نتایج این پژوهش در مجله علمی Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شد.
در این آزمایش، پژوهشگران از دوربینهای ردیابی چشم مادون قرمز استفاده کردند تا دقیقاً مشخص کنند ۲۶ شامپانزه و بونوبو که در باغوحشها و پناهگاههایی در اروپا و ژاپن زندگی میکردند، هنگام مشاهده تصاویر جفتشده روی یک نمایشگر، به کدام بخش از تصاویر توجه میکنند.
در هر جفت تصویر، یک تصویر مربوط به میمونی بود که حیوان مورد آزمایش در گذشته با او زندگی کرده بود؛ این فرد گاهی یکی از اعضای خانواده و گاهی تنها یکی از اعضای سابق گروه اجتماعی حیوان بود. تصویر دیگر متعلق به یک حیوان غریبه بود. میمونها چقدر به چهرههای آشنا نگاه کردند؟
میمونهای مورد مطالعه برای واکنش نشان دادن به تصاویر نیازی به آموزش نداشتند. پژوهشگران در یک بازه سهثانیهای، مدت زمانی را که نگاه حیوانات روی هر تصویر باقی میماند اندازهگیری کردند.
در مجموع، شامپانزهها و بونوبوها بیشتر از چهره افراد غریبه به چهره اعضای سابق گروه خود نگاه کردند. آنها بین ۱۱ تا ۱۴ درصد زمان بیشتری را صرف نگاه کردن به چهرههای آشنا کردند؛ حتی در مواردی که چند دهه از آخرین دیدارشان گذشته بود.
اما لوئیز، که در زمان آزمایش ۴۶ سال داشت، برجستهترین نتیجه کل پژوهش را به دست آورد. …
