به گزارش خبرآنلاین، اقتصاد ایران حتی پیش از جنگ هم شرایط خیلی مساعدی نداشت؛ سالها تحریم و جنگ اقتصادی در کنار سیاستگذاریهای اشتباه و پر هزینه، اقتصاد ایران را به بیماری تبدیل کرده بود که به سختی روزگار میگذارند و هر بار دچار چالشی میشد، با هزینه بسیاری میتوانست آن مشکل را حل کند. جنگ اما حال این بیمار را به مراتب وخیمتر از گذشته کرده است.
در حالی محاصره اقتصادی دوباره پس از کمتر از یک ماه علیه ایران اعمال شده که اظهارات مقامات دولتی نشان میدهد در طول محاصره قبلی هم کشور دچار مشکلات فراوان شد و حتی صادرات نفت به صفر رسید. اهمیت این مساله به اندازهای است که از نظر بسیاری از صاحب نظران، ایران برای افزایش تابآوری باید سراغ یافتن راههای جایگزینی برود که لااقل در این مدت نیازهای اساسی کشور تامین شود.
در این رابطه مهیار رمضانخانی، تحلیلگر اقتصاد کلان به خبرآنلاین گفت: مهمترین کاری که از دولت انتظار میرود در این شرایط انجام دهد، یافتن راههای جایگزین برای واردات کالا است. با محاصره دریایی که ایالات متحده علیه ایران اعمال کرده، بنادر جنوبی که بیشترین حجم تجارت کشور از طریق آنها انجام میشود، کارکرد خودشان را از دست میدهند و اگر چارهجویی نشود، مشکلات کشور را افزایش خواهد داد.
او توضیح داد: واقعیت این است که حجم وابستگی ما به تجارت از طریق بنادر جنوبی بسیار زیاد است. ما سالانه ۴۰ میلیون تن واردات کالا داریم که از این مقدار ۷۰ درصد آن از طریق بنادر انجام میشود و بنادر جنوبی سهمی بسیار بزرگ از این ۷۰ درصد را دارند. این در شرایطی است که در سطح جهانی هم چنین چیزی صدق میکند و بیشتر تجارت جهانی هم از طریق دریا انجام میشود. بنابراین جایگزین تجارت دریایی با ریلی، هوایی یا جادهای به هیچ وجه ساده نیست.
او بیان اینکه تجارت زمینی نسبت به دریای دو تا سه برابر بیشتر از دریا است، تاکید کرد: باید هر طور شده مسیرهای جایگزین یافت و مرزهای زمینی را با همسایگان به شکل ۲۴ ساعته باز نگه داشت تا بتوانیم بخشی از واردات را انجام دهیم. این امر زمانی محقق میشود که علاوه بر تسهیل واردات خصوصا بر اساس اولویتهای کشور، باید نیروی انسانی هم انرژی بیشتری بگذارد و گمرکات کشور همیشه باز باشند. اولویتها باید تغییر کنند
