به گزارش خبرآنلاین، اما ارسال این لایحه در شرایط خاص منطقهای، بار دیگر پرسشها، ابهامات و بعضاً باورهای نادرستی را در افکار عمومی برانگیخته است؛ از ادعای «سهم ۵۰ درصدی» گرفته تا نگرانی درباره «خط آستارا-حسینقلی» و علت فوریت آن در ابعاد امنیتی. این گزارش به بررسی تفصیلی، مستند و همیشهسبز تمامی ابعاد این کنوانسیون میپردازد. چرا معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ دیگر کافی نبودند؟
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ و تبدیل ذینفعان خزر از ۲ کشور به ۵ کشور (ایران، روسیه، قزاقستان، جمهوری آذربایجان و ترکمنستان)، رژیم حقوقی سابق کارایی خود را از دست داد.
پیمانهای قبلی یعنی «عهدنامه مودت ۱۹۲۱» (۲۶ ماده) و «قرارداد بازرگانی و دریانوردی ۱۹۴۰» (۱۶ ماده) بر دو اصل استوار بودند:
آزادی کشتیرانی مشترک برای شناورهای ایران و شوروی.
منطقه انحصاری ۱۰ مایلی از ساحل برای ماهیگیری. …
