به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، کتاب «طالبان؛ از مدرسه تا امارت» (مبانی اعتقادی و کلام سیاسی-اجتماعی) تالیف سعید سرخی خوزانی، علی کربلائی پازوکی و علی عابدی رنانی از سوی انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی به بازار کتاب آمد.
پیدایش طالبان از وقایع پیچیده در تاریخ معاصر جهان اسلام است. بعضی افغانها که از دوران جهاد اسلامی در مدارس دینی پاکستان، ازجمله مدرسه حقانی درس خوانده بودند، به نام اسلام نظریههای اعتقادی، سیاسی و اجتماعی را بیان کردند، در عمل نیز برای تحقق خارجی آن، قیامی اجتماعی و سیاسی نمودند. آنان با برداشتهای شخصی از اسلام و تطبیق شرع و احکام دین بر آنها، چهرهای متحجر از اسلام به جهانیان عرضه کردند. بیان دیدگاههای متحجرانه از اسلام و رفتار خلاف عرف انسانی و اسلامی و خشونتآمیز آنان بهسرعت سبب شد تا بسیاری از مسلمانان و سازمانهای بینالمللی در برابر آنان موضع منفی و خصمانه اتخاذ کنند؛ همچنین باعث هجمه دشمنان اسلام بر اعتقادات اسلامی شد. آنان با ملت افغانستان، مسلمانان و حتی غیرمسلمانان رفتاری خشونتآمیز و در مواردی غیرانسانی داشتند. این رفتارها در عرصه جهانی سبب بدبینی به آموزههای اسلام شد.
خاستگاه این جنبش، عموما قوم پشتون و شهر قندهار است. در میان مردم قندهار که به سختسری مشهورند، پیوندهای سنتی، قبیلهای و مذهبی مستحکم است. اغلب آنان از اهل سنت هستند، در شریعت پیرو مذهب حنفی و در اعتقادات ماتُریدیه هستند.
ابومنصور محمد بن محمد ماتُریدی سمرقندی (درگذشته ۳۳۳ هجری قمری/۹۴۴ میلادی) از برجستهترین متکلمان جهان اسلام و بنیانگذار مکتب کلامی ماتریدیه است. او در محله «ماتُرید» در نزدیکی سمرقند میزیست و بخش عمده عمر علمی خود را در همین منطقه گذراند؛ منطقهای که در سدههای سوم و چهارم هجری یکی از مهمترین مراکز علمی و فکری جهان اسلام، بهویژه در قلمروی سامانیان، به شمار میرفت.
ماتریدی را معمولاً در کنار ابوالحسن اشعری یکی از دو متکلم بزرگ اهل سنت میدانند؛ با این تفاوت که اشعری بیش از همه در سرزمینهای عربی و شافعیمذهب نفوذ یافت، در حالی که اندیشه ماتریدی در میان حنفیان ماوراءالنهر، خراسان، آسیای میانه، هند، عثمانی و بعدها بخش بزرگی از جهان تُرک گسترش پیدا کرد. امروزه نیز بخش قابل توجهی از مسلمانان اهل سنت، …
