درس اخلاق از دروسی است که علمای بزرگ پیشین به آن بسیار ملتزم بودند و اصولا بزرگانی در حوزه حضور داشتند که اخلاق نظری و اخلاق عملی تدریس میکردند و خودشان به اصول اخلاق دینی تقید داشتند.متاسفانه این شیوهی نکو مدتی است از اکثر حوزههای علمیه رخت بربسته است.
هم نسلان من از دوران نوجوانی، روحانی و آخوند را معیار ادب، خوشخلقی و خوشزبانی ، احترام به دیگران، راستگویی، پرهیز از غیبت و تهمت و... میدانستیم و اگر کمترین اشتباهی در این زمینهها از او میدیدیم از چشممان میافتاد و بعد از آن پستسرش نماز نمیخواندیم.
آقای باقر خرازی که پرهیز دارم پیشوند حجتالاسلام یا هر عنوان دیگری برایش بنویسم از جمله افرادی است که نمره اخلاقش صفر است.بر فرض که همه تحلیلها و خبرها و اظهارنظرهایش درست باشد (که نیست) چون بیادب و بدزبان و هتاک و زبانم …
