اکوایران: بازار کار ایران که پس از عبور از بحران کرونا بهتدریج در مسیر بهبود قرار گرفته بود، در بهار ۱۴۰۵ نشانههایی از بازگشت به عقب را بروز داد. تعداد شاغلان کشور نسبت به بهار سال گذشته ۴۵۰ هزار نفر کاهش یافته و همزمان شمار شاغلان دارای اشتغال ناقص حدود ۳۵۰ هزار نفر افزایش پیدا کرده است؛ تغییری که از دو سوی فشار واردشده به بازار کار حکایت دارد: کاهش فرصتهای شغلی و کاهش کیفیت بخشی از مشاغل موجود. حتما زمانی که برای پیدا کردن شغل به وبسایت کاریابی مراجعه کردهاید، چشمتان به آگهیهایی که در آن مدت زمان حضور به صورت پاره وقت ذکر شده خورده است؛ دستهای از مشاغل که در مقایسه با شغل تمام وقت به مدت زمان کمتری برای حضور در محل کار نیاز است.
عنوان علمی و آماری این جنس از مشاغل در دادههای مرکز آمار «اشتغال ناقص» نام گرفته است. براساس تعریف مرکز آمار افراد دارای اشتغال ناقص شامل تمام شاغلانی است که در هفته مرجع در سرکار یا غایب موقت از محل کار بوده و به دلایل اقتصادی نظیر رکود کاری، پیدا نکردن کار با ساعت با ساعت کار بیشتر، قرار داشتن در فصل غیرکاری و ... کمتر از 44 ساعت کار کرده، خواهان و آماده برای انجام کار اضافی در هفته مرجع بودهاند.
در گزارش پیشرو هدف بررسی روند اشتغال ناقص براساس آخرین داده بازار کار منتشر شده توسط مرکز آمار کشور در بهار 1405 است. روندی که از بهار سال 1397 مورد بررسی قرار گرفته است.
کاهش اشتغال بعد از 5 سال
برای ارزیابی روند اشتغال ناقص در ایران ابتدا باید به اعداد و ارقام کل اشتغال نگاهی بیندازیم. براساس آمارها روند تعداد کل شاغلان که در بهار 98 نسبت به بهار 97 افزایش داشته، با وقوع کرونا در بهار 99 کاهش شدیدی یافت. بهطوری که در فاصله بهار سال 98 تا بهار 99 یک میلیون و 500 هزار نفر از اشتغال کشور کاسته شده است. با اینحال با فروکش کردن کرونا روند بازار کار بهبود یافت و در بهار هر سال به تعداد کل شاغلان افزوده شد. این روند تا آنجایی ادامه پیدا کرد که در بهار 1403 بالاخره اشتغال کل کشور به رقم قبل از کرونا بازگشت. در بهار سال 1398 تعداد کل شاغلان برابر با 24 میلیون و 460 هزار نفر بود و در بهار سال 1403 این عدد به 24 میلیون و 750 هزار نفر رسید. …
