وقتی درباره اقتصاد آمریکا صحبت میکنیم، یکی از بزرگترین نگرانیها حجم بالای بدهی دولت است. دولت آمریکا سالهاست با کسری بودجه مواجه است و فاصله میان درآمدها و هزینههای دولت، نیاز به استقراض بیشتری ایجاد کرده است. اما آیا بالا بودن بدهی بهتنهایی به معنای وقوع یک بحران بدهی است؟ در قسمت جدید اکونومی پلیطیک تلاش کردیم به جای تمرکز صرف بر عدد بدهی، صورتمسئله را از زاویه بازار بررسی کنیم.
ابتدا سراغ درآمدها و هزینههای دولت آمریکا رفتیم؛ اینکه دولت از چه منابعی درآمد کسب میکند، منابع خود را در چه بخشهایی هزینه میکند و چرا کسری بودجه به یک ویژگی مزمن در اقتصاد آمریکا تبدیل شده است.
اما بخش مهمتر بحث، بازار بدهی آمریکا بود.
اگر واقعاً یک بحران بدهی در حال شکلگیری باشد، انتظار داریم بخشی از آن را در رفتار بازار اوراق ببینیم؛ مثلاً افزایش شدید و غیرعادی بازدهی اوراق، کاهش تقاضا، افزایش قابل توجه صرف ریسک یا نشانههایی از کاهش اعتماد سرمایهگذاران به بدهی دولت آمریکا.
اما فعلاً چنین تصویری در بازار دیده نمیشود.
درست است که بازدهی اوراق خزانه آمریکا در سطوح بالایی قرار دارد و این موضوع برای بسیاری نگرانکننده است، اما بالا بودن بازدهی بهتنهایی نمیتواند به عنوان نشانه بحران بدهی تفسیر شود.
یکی از نکات کلیدی این برنامه این است که باید میان «بازدهی بالا» و «ریسک اعتباری بالا» تفاوت قائل شویم.
بازدهی اوراق میتواند به دلایل مختلفی افزایش پیدا کند؛ از جمله رشد اقتصادی، نرخهای بهره واقعی، تورم مورد انتظار، سیاست پولی فدرال رزرو و شرایط عرضه …
