ابتدا سراغ درآمدها و هزینههای دولت آمریکا رفتیم؛ اینکه دولت از چه منابعی درآمد کسب میکند، منابع خود را در چه بخشهایی هزینه میکند و چرا کسری بودجه به یک ویژگی مزمن در اقتصاد آمریکا تبدیل شده است.
اما بخش مهمتر بحث، بازار بدهی آمریکا بود.
اگر واقعاً یک بحران بدهی در حال شکلگیری باشد، انتظار داریم بخشی از آن را در رفتار بازار اوراق ببینیم؛ مثلاً افزایش شدید و غیرعادی بازدهی اوراق، کاهش تقاضا، افزایش قابل توجه صرف ریسک یا نشانههایی از کاهش اعتماد سرمایهگذاران به بدهی دولت آمریکا.
اما فعلاً چنین تصویری در بازار دیده نمیشود.
درست است که بازدهی اوراق خزانه آمریکا در سطوح بالایی قرار دارد و این موضوع برای بسیاری نگرانکننده است، اما بالا بودن بازدهی بهتنهایی نمیتواند به عنوان نشانه بحران بدهی تفسیر شود.
یکی از نکات کلیدی این برنامه این است که باید میان «بازدهی بالا» و «ریسک اعتباری بالا» تفاوت قائل شویم.
بازدهی اوراق میتواند به دلایل مختلفی افزایش پیدا کند؛ از جمله رشد اقتصادی، نرخهای بهره واقعی، تورم مورد انتظار، سیاست پولی فدرال رزرو و شرایط عرضه و تقاضا در بازار اوراق.
بنابراین اگر اقتصاد آمریکا همچنان رشد کند و سرمایهگذاران برای نگهداری اوراق، به دلیل شرایط اقتصادی و نرخهای واقعی، بازدهی بیشتری مطالبه کنند، افزایش Yield الزاماً به معنای این نیست که بازار درباره توانایی دولت آمریکا برای بازپرداخت بدهی نگران شده است.
در واقع، پرسش مهمتر این است:
آیا افزایش بازدهی اوراق آمریکا ناشی از نگرانی درباره خودِ بدهی است، یا نتیجه شرایط اقتصادی و نرخهای بالاتر در اقتصاد؟
این تمایز اهمیت زیادی دارد.
البته این به معنای بیاهمیت بودن بدهی آمریکا نیست. مسیر کسری بودجه، رشد هزینه بهره و افزایش بدهی در بلندمدت میتواند به یک چالش جدی تبدیل شود؛ مخصوصاً اگر رشد اقتصادی نتواند با سرعت کافی ادامه پیدا کند یا هزینه تأمین مالی دولت به شکل پایدار افزایش یابد.
اما بین «یک مشکل ساختاری در مسیر آینده» و «یک بحران بالفعل در بازار بدهی» تفاوت وجود دارد.
در این قسمت از اکونومی پلیطیک تلاش کردیم همین تفاوت را بررسی کنیم و ببینیم بازار اوراق امروز واقعاً چه پیامی درباره وضعیت مالی دولت آمریکا به ما میدهد.
آیا بدهی آمریکا در نهایت به نقطه ضعف اقتصاد این کشور تبدیل خواهد شد، یا اقتصاد آمریکا همچنان توانایی مدیریت این حجم از بدهی را دارد؟
این قسمت را ببینید و در کامنتها نظر خودتان را بنویسید.
