عصر ایران - خطوط باریک روی نوک انگشتان ما بسیار بیشتر از یک ویژگی ساده پوستی هستند؛ آن ها امضای بیولوژیکی منحصر به فردی هستند که هیچ دو انسانی در جهان - حتی با دی ان ای کاملا یکسان - آن را به یک شکل به ارث نمی برند. این الگوها نه تنها در علوم جنایی و تشخیص هویت کاربرد دارند، بلکه نقش مهمی در نحوه تعامل ما با دنیای فیزیکی ایفا می کنند.
نحوه شکل گیری اثر انگشت در دوران جنینی
الگوهای اثر انگشت خیلی زودتر از آن چه تصور می شود، در رحم مادر و بین هفته های دهم تا شانزدهم بارداری شکل می گیرند. در این دوران، رشد سریع لایه های مختلف پوست (بافت اپیدرم و درم) فشار موضعی ایجاد می کند. این فشار در کنار حرکت جنین، لمس دیواره رحم، جریانات مایع آمنیوتیک و نرخ رشد عروق خونی باعث پدید آمدن برجستگی ها و فرورفتگی های منحصر به فردی به نام «خطوط اصطکاکی» می شود. پس از هفته نوزدهم، این طرح ها کاملا تثبیت شده و تا پایان عمر ثابت باقی می مانند. سه الگوی اصلی اثر انگشت
با وجود بی شمار بودن جزئیات، ساختار کلی اثر انگشت تمام انسان ها به سه دسته اصلی تقسیم می شود:
حلقه ای: رایج ترین الگوی اثر انگشت که حدود 60 تا 65 درصد از جمعیت جهان آن را دارند. در این طرح، خطوط از یک سمت وارد شده، یک منحنی ایجاد می کنند و از همان سمت خارج می شوند.
پیچشی یا گردابی: این الگو حدود 30 تا 35 درصد افراد را شامل می شود و خطوط در آن به شکل دایره ها یا منحنی های مارپیچی حول یک نقطه مرکزی می چرخند.
قوسی: نادرترین الگوی اصلی که تنها در 5 درصد افراد دیده می شود. در الگوی قوسی، خطوط از یک طرف وارد شده، کمی به سمت بالا موج برمی دارند و از طرف دیگر خارج می شوند. جزئیات ریز؛ راز عدم تشابه افراد
آن چه اثر انگشت هر فرد را کاملا اختصاصی می کند، الگوهای کلی نیستند، بلکه جزئیات میکروسکوپی معروف به «مینوشیا» (Minutiae) هستند. نقطه قطع شدن یک خط، دو شاخه شدن آن، یا ایجاد جزیره های کوچک در میان خطوط، میلیون ها ترکیب ممکن می سازند. همین جزئیات ریز به کارشناسان علوم جنایی اجازه می دهند هویت افراد را با دقتی نزدیک به 100 درصد تشخیص دهند. چرا حتی دوقلوهای همسان اثر انگشت یکسان ندارند؟
دوقلوهای همسان کد ژنتیکی (دی ان ای) کاملا یکسانی دارند، اما اثر انگشت آن ها متفاوت است. دلیل این موضوع …
