عصر ایران - در دنیای خودروهای کلاسیک، بعضی مدل ها نه به دلیل قدرت موتور یا ابعاد بزرگ، بلکه به خاطر ایده ای که پشت طراحی آن ها قرار دارد، به خودروهایی فراموش نشدنی تبدیل شده اند. مسراشمیت تیجی 500 تایگر مدل 1960 یکی از همین خودروهاست؛ خودرویی کوچک و متفاوت که ریشه های طراحی آن را باید در صنعت هواپیماسازی جستجو کرد.
این نمونه با رنگ زرد چشمگیر، یکی از حدود 320 دستگاه مسراشمیت تیجی 500 تایگر است که در مجموع تولید شدند. برآورد می شود که حدود 150 دستگاه از این خودروها همچنان در سراسر جهان باقی مانده باشند؛ موضوعی که ارزش کلکسیونی آن را افزایش داده است. وقتی مهندس هواپیما سراغ خودرو رفت
مسراشمیت تیجی 500 بخشی از تاریخ خاص صنعت خودرو در آلمان پس از جنگ جهانی دوم است؛ دورانی که محدودیت های اقتصادی و نیاز به خودروهای ارزان و کم مصرف، زمینه را برای شکل گیری خودروهای کوچک و متفاوت فراهم کرده بود.
این خودرو با طراحی فریتس فند، مهندسی که سابقه فعالیت در حوزه هوافضا داشت، شکل گرفت. فند پیش از ورود به صنعت خودرو در زمینه طراحی هواپیماهای بدون موتور فعالیت کرده بود و تاثیر این پیشینه را می توان در ظاهر آیرودینامیک و فرم متفاوت تیجی 500 مشاهده کرد.
نتیجه، خودرویی بود که بیشتر از آنکه شبیه خودروهای معمولی زمان خود باشد، حال و هوای یک وسیله کوچک پرنده را تداعی می کرد. کابین حبابی و طراحی متفاوت
یکی از شناخته شده ترین ویژگی های تیجی 500، سقف حبابی شفاف آن است. این پوشش بزرگ، ظاهر خودرو را کاملا از محصولات متعارف آن دوره متمایز می کرد و دید مناسبی برای راننده و سرنشین فراهم می آورد.
برخلاف بسیاری از خودروهای کوچک و سه چرخ آن دوران، تیجی 500 از چهار چرخ استفاده می کرد. همین ویژگی در کنار ابعاد کوچک، فرم باریک بدنه و ارتفاع کم، به خودرو ظاهری غیرمعمول بخشیده بود.
در واقع، طراحی خودرو بیشتر از آنکه بر تجمل یا فضای داخلی متمرکز باشد، بر کاهش وزن، ابعاد جمع وجور و بهره گیری از حداقل منابع برای جابه جایی دو سرنشین استوار بود. قلب کوچک، عملکردی فراتر از انتظار
نام «500» در تیجی 500 به پیشرانه آن اشاره دارد. این خودرو به یک موتور دو سیلندر با حجم حدود 494 سی سی مجهز بود که نیروی مورد …
